Soru: Sayın hocam, bilgilerinizle bizleri aydınlattığınız için size sonsuz teşekkürlerimi sunarım. VATAN Gazetesi'ndeki yazılarınızı okuyorum. Aynca yayınladığınız eserlerden de faydalanıyorum. Beni huzursuz eden iki konu var. Sizden bunları cevaplamanızı rica ediyorum.

1- Uzun zaman önce bana, "sende büyü var" diye üçgen şeklinde dualar yazılmıştı. Artık bunları kullanmıyorum. Çünkü yalnız yüce Rabbim'e sığınmam gerektiğini biliyorum. Bunları nasıl imha edebilirim? Bana yol gösterir misiniz lütfen? Bu dualar çöpe atılır mı? Başka bir şekilde mi imha etmem gerekiyor?

2- Ölümden çok korkuyorum, çocuklarım için dua ederken ağlıyorum. Bu davranışım günah mıdır? (Filiz Taşyumruk)

Cevap: 1- Eğer o dualar içinde âyet varsa çöpe atmak doğru değildir. Yapacağınız en güzel iş, onları yakarak imha etmenizdir.

2- Ölümden korkmanın hiçbir yararı yoktur. Korkunun ecele faydası olmaz. Şu dünyada ölümsüz bir şey olmadığını, Allah'tan başka her şeyin fani olduğunu, ölümün de aslında yok olmak değil, ruhun ten kafesinden kurtulup özgürlüğe kavuşması olduğunu düşünür ve buna kesin inanırsanız korku evhamını atarsınız.

Büyük veliler, ölümü aslında doğum diye düşünürler. Hz. Mevlânâ'nın ölüm gecesine Şeb-i Arus denilir. Yani gelinin gerdeğe girme gecesi. Çünkü ölüm halinde ruh gelini, ebediyetle evlenmekte, yüce ruhlar âlemine adeta gelin gitmektedir.

Bağırıp yırtınmak günah
Ölümden niçin korkalım ki, ölüm nimettir, ölüm kurtuluştur. Ölüm, yolcunun varacağı yere ulaşmasıdır. Her yolcu varacağı istasyona gidince binitinden iner. Ruh da bedendeki olgunlaşma sürecini tamamlayınca beden binitinden inip ruhlar âlemi denen ebediyet hayatına geçer.

Zaman zaman duygulanıp ağlamanız günah değil, sevaptır. Çünkü sizin duygusallığınızı, şefkat ve merhametinizi gösterir. Ama olaylara isyan ederek adeta Allah'a baş kaldırırcasına dövünmek, bağırıp yırtınmak günahtır. Yoksa insanın sevdikleri için ağlaması, Allah için ağlaması yufka yürekliliğin belirtisidir.

Peygamberimiz de on aylık oğlu İbrahim vefat ettiği zaman ağlamış, "Siz de mi ey Allah'ın Elçisi, siz de mi ağlıyorsunuz? Oya siz bize ağlamamamızı öğütlerdiniz" diyenlere, "Ben size ağlamayınız demedim, saçınızı başınızı yolmayınız dedim. Ağlamak merhamet belirtisidir" buyurmuştur.

Kur'ân, Allah için ağlayanlan över, kaü yüreklileri ise kınar. "Elçi'ye indirilen (Kur'ân)ı dinledikleri zaman, tanıdıktan gerçekten dolayı gözlerinin yaşla dolup taştığını görürsün" (Maide: 83). "İnananlar için hâlâ vakit gelmedi mi ki kalpleri Allah'ın zikrine ve inen hakka saygı duysun ve bundan önce kendilerine Kitap verilmiş, sonra üzerlerinden uzun zaman geçmekle kalpleri katılaşmış, çoğu da yoldan çıkmış kimseler gibi olmasınlar" (Hadid: 16).