“O SİZİ çamurdan yaratıp, sonra(da hayatınıza)bir süre koymuştur. Belirli bir süre de kendi katındadır. Böyleyken siz hâlâ kuşkulanıyorsunuz” (En’âm: 55/2). En’âm 2’nci ve birçok ayette iki ecel(süre)den söz edilmektedir. İlk ecel ile Allah katındaki ecel çeşitli biçimlerde yorumlanmıştır. Bazılarına göre birinci ecel, yaratılmışların ecelidir. Allah katındaki ecel de henüz varlık dünyasına gelmemiş fakat gelecek olan yaratıkların ecelidir. Kimilerine göre birinci ecel insanın dünyadaki ömrü, Allah katındaki ecel de ölümünden yeniden dirilinceye kadar geçecek olan süredir ki buna berzah denilir. Başka bir yoruma göre birinci ecel insanın yaşayıp geride bıraktığı süre, Allah katındaki ecel de insanın geri kalan ömrüdür. İslâm filozoflarına göre her insanın iki eceli vardır. Birisi doğal ecel, ikincisi ihtirami (kazayla olan) eceldir. Doğal ecel, normal olarak insanın yaşayıp doğal ölümüdür. İhtirami ecel de boğulma, yangın, kaza gibi dış etkenlerle olan ölümdür.
ZAMANINI KİMSE BİLEMEZ
Kanaatime göre birinci ecel (süre), evrene egemen olan Tanrısal yasadır. Ayet, her insanın ve her yaratığın bir yaşama süresi bulunduğunu vurgulamaktadır. İkinci ecel de Allah’a ortak koşan, Peygamber’e karşı gelen inkârcıların cezalandırılma zamanıdır. Bunun zamanının Allah’ın katında olduğu, O’ndan başka kimsenin bu azabın ne zaman ineceğini bilemeyeceği vurgulanmaktadır. Nitekim Ra’d Suresi’nin 38-39’uncu ayetleri de Allah katındaki ecelin, buyruğuna karşı gelenleri cezalandırma zamanı olduğunu belirtmektedir. Bunu, Allah’tan başka kimse bilmez. Ankebût 53’üncü ayetin belirttiği üzere ilahi ceza, hiç kimsenin farkında olmayacağı bir zamanda ansızın gelir.
DÜZELTME: Dünkü yazımda Hz. Ömer’in, “Allahım, eğer beni saadet ehlinden yazmışsan beni oradan sil...” cümlesi, “Allahım, eğer beni şekavet ehlinden yazmışsan beni oradan sil...” şeklinde olacaktır. Düzeltir, bu yanIıgıdan dolayı okurlarımdan özür dilerim.
