Peygamber zamanında kadınlar da erkeklerle beraber savaşa katılıp geri hizmetlerde çalışırlardı. Uhud Savaşı'nda Müslümanlar kayıp verince Peygamber'in zevcesi Ayşe ile Ümmü Süleym, paçalarını sıvamış ve sırtlarında kırba kırba su taşıyarak savaşanların ağızlarına dökmüşlerdi. (Buharı, Cihâd: 1074, Mağâzî: 18; Müslim, Cihâd: b. 47, h. 136).

Mu'avviz kızı Rubeyyi de, "Biz, Peygamber (s.a.v.) ile birlikte savaşa gider, askerlere su verir, yaralıları tedavi eder, Medine'ye taşırdık" demiştir. (Buhârî, Cihâd: h. 1074-1075).

Yemek taşımışlar
Uhud Savaşı'na katılanlar arasında Peygamber'in kızı Fâtıma da vardı. Babasının yaralandığını gören Fâtıma, Peygamber'in boynuna sarıldı, onun yarasını yıkadı. Fakat Peygamber'in yarasından akan kan gittikçe artıyordu. Fâtıma bir hasır parçası alıp yaktı, külünü yaranın üstüne bastı, kan durdu. (Fethu'1-Bârî: 7/286).

Ebû Davud'un rivayetine göre kadınlar, Huneyn'de de savaşa katılmışlar, şiir okuyarak askerlere moral vermişler. Bunun dışında yaralıları tedavi etmiş, askerlere ok ve yemek taşımışlardır (Fethu'1-Bârî: 6/58).

Öğretmen gibiydiler
Bunun yanında Peygamber'in hanımları, ashâb için birer öğretmen durumundaydılar. Peygamber'den duyduklarını, onun ailesi içindeki yaşayış biçimini, ahlâkını, nelerden hoşlanıp nelerden hoşlanmadığını gerek Medine halkına, gerek taşradan gelenlere anlatıyorlardı.

Sebâ kraliçesinden övgüyle söz eden ayetlerden, kadının, eğer vasıf ve şartlarını taşıyorsa devlet başkanı dahi olabileceği anlaşılır. Çünkü Kur'ân'ın hiçbir yerinde kadının başa geçemeyeceğinden söz edilmemiştir.

Komutanlık yapmış
Hatta Peygamber (s.a.v.)'in en çok sevdiği, kendisinin birçok hadisini rivayet etmiş olan müminlerin annesi Hz. Ayşe, Cemel vakasında, taraftarlarına komutanlık etmiştir.

Bu durum da pekâlâ saygın ve bilgin bir hanımın, en yüksek mevkilere çıkabileceğini gösterir.

Sanıyoruz ki meşru seçimle iş başına gelmiş Halife Ali'ye başkaldırma hadisesi olan Cemel Olayı'na karşı olanlar, olayı kınamak için komutanının bir kadın olması yönünden eleştirmelerini dayandıracak bir rivayet bulmuşlardır.