Dünden devam

Yaratılanı Yaratan’dan ötürü seven Yunus Emre’nin öğütlerine kulak verelim:

Bin kez hacca vardun ise bin kez

kaza kıldun ise,

Bir kez gönül sıdun ise gerekse yüz yıl yol dokı

Gönül mü yeg Kabe mi yeg eyit

bana aklı eren,

Gönül yegdür zira ki Hak gönülde tutar durakı.

(Bin kez hacca gitsen, bin kez kaza namazı kılsan bir gönül yıktıysan yüz yıl yol tepsen yararı yoktur. Gönül mü üstün, Kabe mi üstün, aklı eren söylesin. Gönül Kabe’den üstündür, çünkü gönül Hakk’ın durağıdır.)

***

Ak sakallu pir koca bilmez ki hali nice

Emek yimesün hacca bir gönül yıkarısa

Gönül Çalab’un tahtı gönüle Çalap bakdı

İki cihan bed-bahtı kim gönül yıkarısa

Sen seni ne sanursan ayruğa da anı san

Dört kitabun manisi budur eger varısa.

(Ak sakallı ihtiyar, halinin nice olacağını bilmez. Bir gönül yıkarsa boş yere hacca gitmek için emek harcamasın. Gönül Allah’ın tahtıdır, Allah gönüle bakmaktadır. Gönül yıkan kişi, iki cihanın bahtsızıdır. Sen kendini ne sanıyorsan başkalarını da öyle san. Dört kitabın manası işte budur.)

***

Eya gafil aç gözünü, gönlün yavlak uzatmağıl

Bakgil kendü dirligüne kimse aybın gözetmeğil

Bir gün ola bu dünyayı ahirete denşüresin

Dün ü günü kılgıl tâ’at ayak utazup yatmağıl

Gördün ki bir derviş gelür yüz vur anın kademine

Senden şeyu’llah idicek kaşın karağın çatmağıl

Nefse uyup beş parmağın bir kezden itme ağzına

Kes birisin ver miskine gerek olur unutmağı.

(Ey gafil kişi, gözünü aç, ihtiraslara kapılma, kendini düzeltmeye çalış, başkalarının kusurunu gözetme. Bir gün gelir, dünya yaşamını ahiret yaşamıyla değiştirirsin. Her gün ibadet eyle, ayaklarını uzatıp sabaha dek yatma. Bir yoksulun geldiğini görünce onun ayağına kapan, senden Allah için bir şey isterse kaşlarını çatma, surat ekşitme. Nefsine uyup beş parmağını birden ağzına sokma, yani bütün imkânlarını kendin için kullanma. Bir parmağını -malının bir payını- ayır, yoksula ver, bir gün buna ihtiyacın olacağını unutma.)