Hz. Ebubekir 634 tarihinde vefat etmiş, Yezid ise 642-648 yılları arasında, yani Ebubekir'in ölümünden 10-15 yıl sonra doğmuştu. Babası Muaviye'nin 680 tarihinde ölümü üzerine haksız olarak halifelik makamına geçmiş, Hz. Hüseyin'i katlettiren kişi olarak bütün Müslümanların lanetini kazanmıştır.

634 yılında ölmüş olan Hz. Ebubekir, kendisinden 10-15 yıl sonra doğan Yezîd ile nasıl işbirliği yapmış olabilir? Böyle bir mantıksızlık düşünülebilir mi? Ebubekir zamanında Yezîd değil, babası Muaviye'nin bile esamisi okunmazdı. Hz. Ebubekir niçin bunlarla işbirliği yapsın ki? Kendisi zaten hükümdardı, sahabilerin büyük çoğunluğunun oyuyla iktidara gelmişti. Onun, Emevî ailesine hiç ihtiyacı yoktu.

Kimseye yararı olmaz
Bırakalım bağnaz düşünceleri, yalanları da gerçeklerin içinde kalalım. Ebubekir'e düşman olmak kimseye bir şey kazandırmaz. Biz Peygamber'in dört yarine dil uzatma hakkına sahip değiliz. Kıyamete kadar Peygamber'in Dört Halifesi, Müslümanlar tarafından saygı ve rahmetle anılacaktır, anılmaya da layıktırlar. Allah onlardan razı olsun!

Kaldı ki artık bu olaylar tarihin derinliklerinde kalmıştır.

Bunlarla uğraşıp durmanın kimseye bir yararı olmaz. Artık ne Hz. Ebubekir geri gelir, ne de Hz. Ali. Onlar 1.5 milenyum'dan beri cennette, Hz. Peygamber ile beraberdirler. Onların hepsine sevgi, saygı beslemekle biz Allah'tan ve Peygamber'den feyiz alırız, huzur buluruz.

Dostluk ağacı dikelim
Çünkü nefret, öfke, merhumlara küfür ve lanet asla huzur getirmez, tersine insanları birbirine düşürür. Biz, kalbimize düşmanlık tohumları ekme yerine dostluk ağacı dikmeli, ruhumuzda sevgi gülünü yetiştirip koklamalıyız.

Bizi birleştirecek o kadar çok şey varken ne diye hiç kimseye yarar sağlamayacak ayrılık noktalarına takılıp kalalım ki! İşte Kur'ân-ı Kerim, işte Peygamber'in arı duru yolu! Bunlar bütün Müslümanların ortak değerleridir.

Gelin bu değerlerde birleşip kardeşçe, dostça yaşayalım. Yunus'un dediği gibi:

"Gelin dost olalım, bu dünya hepimize yeter."