Bir medya muhabiri, telefon edip saygılı bir ifadeyle, "Hocam, bir haber hazırlıyoruz da sizin görüşünüzü almak istedik. Galoşla namaz kılınır mı?" diye sordu. Önce anımsayamadım, "Galoş nedir?" dedim. "Hani hastanelere girerken ayakkabının üstüne giyilen plastik torba var ya, işte o" dedi. Ben de soru sahibinin, hastane gibi ayakkabısını çıkaramayacağı veya çıkarmasının zor olduğu yerlerde namaz kılma ihtiyacından kaynaklandığı kanısıyla şöyle cevap verdim:

Ayakkabı ve galoş temiz ise onunla namaz kılınabilir. Bu husus, fıkıh kitaplarında vardır. Askerin kırda bayırda dolaştığı fotinlerini çıkarma zorunluluğu yoktur. Fotinleriyle kılabilir. Peygamberimiz de zaman zaman ayakkabılarıyla namaz kılmıştır. Nitekim cenaze namazı da ayakkabıyla kılınmaktadır. Ancak ayakkabının temiz olması gerekir. Bu, fıkıh kitaplarında mevcut bir hükümdür.

Geleneklere aykırıdır
Ama camiye ayakkabıyla girilmez. Sokakta giyilen ayakkabıyla camiye girmek hem caminin saygınlığına aykırıdır hem de sokağın pisliğinin, mikroplarının içeriye taşınmasına yol açar. Müminler camide alınlarını yere koyup secde ederler, insanların alınlarını koydukları yere, sokakta giyilen ayakkabılarla girmek, caminin kirlenmesi yanında secdeye varan insanların hastalanmasına da yol acar. Soruyu soran medya mensubunun meğer derdi kendisinin namaz kılması değil, ayakkabıyla camiye girilebileceği yolunda bir fikir ortaya atıp insanların kafasını karıştırmakmış.

Biz de saf saf her soruya iyi niyetle cevap veriyoruz. Ama verdiğimiz cevaplar cımbızla yolunuyor, soranların istedikleri cevap biçimine sokuluyor. Sanki ben, camiye ayakkabıyla girilebilir demişim gibi bir anlam çıkarılmış. Ben asla böyle bir şey söylemedim.

İşte kıssadan hisse
Şimdi bu gibi meseleleri kurcalamak isteyenlere söylüyorum: Derdiniz nedir? Siz eğer camiye girmiyorsanız, namaz kılanların zihnini niçin karıştırıyorsunuz? Burada Ziya Gökalp'ten bir anekdot anlatayım: Gökalp Türkçe dua, Türkçe ezan okunmasını çok isteyen bir düşünürdür. Bir gün meslektaşına sorar:

"Meselâ beyefendi, siz ezanın Türkçe okunmasını istemez misiniz?"

"Hayır, istemem."

"Niçin?"

"Çünkü benim namazla bir ilgim yok. Ezan ister Türkçe okunsun, ister Arapça okunsun, beni ne ilgilendirir?"

Kıssadan hisse. Ben de gereksiz dini sorular ortaya atıp zihin karıştıranlara diyorum ki: "Galoşla ister namaz kılınsın, ister kılınmasın, size ne oluyor? Siz namaz kılmak istiyorsanız, ayakkabınızı çıkarmak zor geliyorsa haydi buyurun, ayakkabıyla kılın. Ama bu bireysel olarak böyledir. Bunu camilere taşımaya sizin hakkınız yoktur."