Soru: Bir kaç kez namazın 3 vakit olduğunu yazmıştınız. Halbuki Kur'ân-ı Kerim'in Bakara Suresi 238'inci ayetiyle İsra Suresi'nin 78'inci ayetlerinde 5 vakit namazdan bahsedildiği açıkça görülmektedir. Herhangi bir tereddüde mahal verilmemesi için konuyu açıklayıcı bir şekilde kaleme almanızı haddim olmayarak talep ediyorum. (Gürsen Birben)

Cevap: İyi niyetinden kuşku duymadığım bu okurum, Bakara 238 ve İsrâ 78'inci ayetlerde 5 vakit namazdan söz edildiğini ileri sürmektedir. Bakalım gerçekten iddia sahibinin dediği gibi bu ayetlerde beş vakit namaz açıkça anılmakta mıdır? Yoksa 5 vakit, yorumcuların ayetlere zorlama yüklemeleri midir? "Namazları ve orta namazı koruyun, gönülden bağlılık ve saygıyla Allah'ın huzuruna durun" (Bakara: 238).

Bu ayette, namazların, özellikle orta namazın kılınması emredilmektedir. Burada 5 vakitten söz ediliyor mu? Hayır! Genel olarak namazların kılınması, özellikle de orta namazın kılınması emredilmektedir. Bakara Suresi, iniş sırası bakımından 92'nci suredir. Burada namaz vakitlerinden söz edilmez. Sadece namazlann ihmal edilmemesi vurgulanır.

Bundan önce namaz vakitlerini belirleyen ayetler inmiştir. İşte o ayetlerde belirtilen namazlann kılınması, daha sonra inmiş olan Bakara Suresi'nde de vurgulanmıştır. Namaz vakitleri, önce İsrâ, daha sonar Hûd Suresi'nde belirlenmiştir. İsrâ Suresi, iniş sırası bakımından 50, Hûd Suresi ise 52'nci suredir.

Şimdi bu ayetlerin anlamına ve tefsirine bakalım: "Onların dediklerine sabret ve Rabbini övgüyle an. Güneş doğmadan önce, batmadan önce, gecenin bir kısmında ve secde arkalarında O'nu teşbih et" (Kaf: 34/39-40). "Onların dediklerine sabret, güneşin doğmasından ve batmasından önce Rabbini överek teşbih et, gece saatlerinin bir kısmında ve gündüzün taraflarında da teşbih et ki memnun olasın" (Tâhâ: 45/130).

"Öyle ise akşama girdiğiniz zaman da, sabaha erdiğiniz zaman da teşbih Allah'ındır (O'nun şanının yüceliği anılır). Göklerde ve yerde, günün sonunda da, öğleye erdiğiniz zaman da hamd, O'na mahsustur" (Rûm: 84/17-18). Tâhâ: 130'uncu ayette Peygamber (s.a.v.)'e, kâfirlerin sözlerine sabretmesi, memnun ve mutlu olması için güneş dogmadan, batmadan önce, gece saatlerinde ve gündüzün uçlarında Allah'ı teşbih etmesi (övmesi) emredilmektedir. Rûm: 17'nci ayette de farklı bir üslûpla yine hemen hemen aynı vakitlerde Allah'ın teşbih edilip övüldüğü anlatılmaktadır ki bundan, "Siz de bu vakitlerde Allah'ı teşbih ve O'na hamdediniz" anlamı çıkar. (Devam edecek)