Kendi kaprislerinizi değil, her şeyden önce çocuklarınızın psikolojik sağlıklarını düşünün. Sakın çocukları anne rahmetinden, baba şefkatinden mahrum etmeyin. Mahkemeler ayrılma davalarıyla dolu. İslâm'da boşanma hoş görülmez ama birlikte yaşamak çekilmez hale gelince ayrılıktan başka çare de kalmaz. O zaman tarafların birbirlerini kırmadan, yıkmadan ayrılmaları hem dinin hem medeniliğin gereğidir.

Eğer çocuklar varsa, ayrılma onlar için telafisi imkânsız bir kayıptır. Anne babanın, çocukların bu ayrılmadan mümkün olduğu kadar az zarar görmelerine çalışmaları gerekir. Ama çoğu kez böyle yapılmıyor maalesef.

Az çok birlikte bir hayatı paylaşmış ve çocuk sahibi olmuş eşler, birbirlerine ellerinden geldiğince acı çektirme çabası içine giriyorlar. Bazı babaların, çocuklarını annesinden kaçırdığını, ona göstermediğini, bazı annelerin de mahkeme kararını arkasına alarak çocuğu babasına göstermemekle eski kocasından öc almaya çalıştığını görmekteyiz. Bu nasıl iştir? Bu insanlar kendi kaprislerini doyurma yerine çocuklarının ruhsal durumunu düşünseler daha iyi olur. Çocuğun anne babasına ihtiyacı vardır. Tamam siz ayrıldınız ama çocuk ne annesini atabilir, ne babasını. Çünkü o, her ikisinden de birer parça taşımaktadır.

Çocuğa yapılan kötülük
Anne yüreğini yakmak, kimseye hayır getirmez. Böyle yapanlar kendi annelerini, babalarını da düşünmelidirler. Bunu yapanlar, gözlerinden esirgedikleri çocuklarına en büyük kötülüğü yaptıklarını bilmelidirler. Çocuğun ebeveyne, özellikle de anneye, anne kucağına ihtiyacı vardır. Anne yüreğini yakanın yüzü gülmez. Peygamberimiz, "Mazlumun duasından sakın, çünkü onun duasıyla Allah arasında perde yoktur" buyurmuşlardır. Atalarımız da, "Alma mazlumun ahını, çıkar aheste aheste" demişlerdir.

Ayrılan eşlerin, birbirleri aleyhinde atıp tutmaları Türk-İslâm geleneğine aykırıdır. Kur'ân, ayrılan eşlerin birbirlerini incitmemelerini, kırmamalarını öğütlemektedir: "Bir eşin yerine başka bir eş almak istediğiniz takdirde, onlardan birine (önceki eşinize) kantarlarca mal vermiş olsanız dahi, verdiğinizden hiçbir şeyi geri almayın. İftira ederek ve açık günaha girerek verdiğinizi alacak mısınız?" (Nisa: 20). Birlikte paylaşılan hayatın hatırı varken kocanın, ayrıldığı karısına verdiklerini geri almaya elbette doğru olamaz.