• Dünden devam
Necm Suresi'nin 9-20'nci ayetlerinde deniyor ki: "Sizin, Allah'ın kızları sandığınız Lât, Uzzâ ve Menâfi düşünün. Allah'a kız çocuk yakıştırıyorsunuz. Ama kendiniz kız çocuğundan arlanıyorsunuz, erkek çocuklara sahip olmak istiyorsunuz. Peki kendinize erkekleri ayırıyorsunuz da neden Allah'a beğenmediğiniz kız çocukları veriyorsunuz? Bu, insafsızca bir bölüştürme." Arapların inancı kınandıktan sonra, "Onlar ulu kuğulardır, onların şefaatleri de umulur?" denmesi uygun olur mu? Kaldı ki hemen ardından, "Onlar sizin ve babalarınızın taktığı boş isimlerden başka bir şey değildir. Allah onlara hiçbir güç indirmemiştir" ayetleri, tanrılaştırılan bu isimlerin, gerçekte hiçbir gücü olmayan, kof isimlerden ibaret olduğu vurgulanmakta ve bunların, Allah katında şefaatçi olacakları hakkındaki inanç da reddedilmektedir: "Göklerde nice melek var ki onların şefaati hiçbir işe yaramaz. Ancak Allah'ın dilediği ve razı olduğu kimseye şefaat etmelerine izin verdikten sonra şefaat etmeleri yarar sağlayabilir."

Arapların inancına göre melekler Allah'ın kızlarıydı. Kadın adı taktıkları putları da Allah'ın kızlan sandıkları meleklerin sembolleriydi. Lât, Uzzâ, Menât gibi putların hepsinin dişil alameti taşıması, bunların kadın tanrıca olarak düşünülmesinden kaynaklanmıştır. Araplar, diğer birçok ulus gibi Allah yanında kabul görmek için Allah ile beraber bu tanrıçaların adını da anar, bunlara da tapar ve adlarına kurbanlar keserlerdi. Kâinatın yaratıcısının ve yöneticisinin Allah olduğunu kabul etmekle beraber, bu tanrıların O'nün yardımcısı olduğuna inanırlardı.

İşte Kuran, bu düşüncede olan insanlara göklerdeki meleklerin dahi Allah'ın razı olmadığına şefaat edemeyeceklerini vurgulamaktadır. Allah nankörden razı olmaz. Nimeti veren Allah'ken, O'ndan başkasına yalvarıp tapmak nankörlüktür. Şefaat edecekleri zannıyla Allah'ın kızları sanılan tanrıçalara tapmak, tapanlara hiçbir yarar sağlamaz, tam tersine onları en büyük ziyana sokar. Surenin teması, tamamen tevhit temasıdır. Meleklerin dahi şefaatini reddeden bu temada, putların şefaatinin umulacağını söylemek mümkün değildir. Bizzat İbn İshak'ın dediği gibi bu vaka, zındıkların uydurmasıdır.