Müslümanlar arasında tevhit inancına aykırı birçok inanç yanında dinin sadeliğini ve kolaylığını zedeleyen birçok uygulama da yaygınlaşıp gitmektedir. Bazı kişiler, Kur'ân'a ve sağlam hadise dayanmadan, kendiliğinden yasaklar koymakta, Allah'ın helal ve mubah kıldıklarını haram saymaktadırlar. Örtünmeye uymak şartıyla örfe bağlı kılınan giyim kuşamı, ille şöyle veya böyle olacak diye bir takım garip şekillere büründürmektedirler. Kimi toplumlarda kadınlar baştan aşağı çarşaf ve peçe içine sokulup toplumdan soyutlanmakta, bütün fıkıh kitaplarına göre el, yüz, hatta ayaklar, İmamı A'zam'a göre bilekten dirseğe kadar kollar örtünme dışı sayılmasına karşın kadının yüzü, sadece gözleri görünecek biçimde yahut gözleri dahi siyah bir peçeyle kapatılmakta, kadın toplumda gülünç sayılan kıyafetlere sokulmakta, kimi yerde erkekler, sünnet sanıp şalvar ve takke giymekte, kuyruklu sank sarmakta ve sokaklarda acayip kıyafetlerle dolaşmaktadırlar.

İslâm'da ruhbanlık yoktur
Oysa Kur'ân'a göre Allah katında asıl makbul olan kötü düşüncelerden, kinden, nefretten, kıskançlıktan, yalan dolandan arınmış tertemiz kalptir. Allah'a manevi kirlerden arınmış kalp getiren, huzura ve mutluluğa erecektir. Kur'ân'da, inananlara iktisâdı yani orta yolu izlemeleri öğütlenmektedir. İktisâd, iki ucun ortasında bulunmaktır. İsraf ve cimriliğin ortası cömertlik, tehevvür (öfkeli hareket) ile korkaklığın ortası şecaat (yiğitlik)'tir. İşte iki uç davranışın ortasında bir davranış izlemek, iktisâddır. Tutumluluk, ne cimrilik, ne de israftır, ikisinin ortasıdır. Yorganına göre ayağını uzatmaktır.

İktisâdın karşıtı israftır. İsraf, aşırı gitmek, gereğinden fazla yemek ve harcamaktır. İnsan vaktini de iyi değerlendirmeli, boş ve gereksiz şeylerle vaktini israf etmemelidir. Hz. Peygamber (s.a.v.)'in şu sözü çok anlamlıdır: "Beş şeyi, beş şeyden önce fırsat bilip değerlendir: Ölümünden önce hayatının, hastalığından önce sağlığının, meşguliyetinden önce boş zamanlarının, ihtiyarlığından önce gençliğinin, fakir düşmeden önce zenginliğinin değerini bil."

İslâm'da ruhbanlık (yani tamamen dünyadan el etek çekip kendini ibadete vermek) yoktur. Abdullah ibn Amr şu hadisi naklediyor: "Allah'ın Resulü buyurdu: 'Ey Abdullah, senin geceleri namaz kılıp gündüzleri oruç tuttuğunu haber almadım mı sanki?' Evet öyle yapıyorum dedim. 'Eğer böyle yaparsan gözün kanlanır, zayıflarsın. Senin üzerinde nefsinin de karının da hakkı var. Namaz kıl ama uyu da. Oruç tut fakat iftar da et' buyurdu."