Dünden devam
Çok işitmişizdir, falan yerdeki trafik kazasında dört kişi öldü ancak annesinin kucağındaki çocuk, kırılan pencereden birkaç metre öteye fırlayıp hiç yara almadan kurtuldu. Yahut falan apartmanın altıncı katından düşen çocuğun burnu bile kanamadı. Arabadan birkaç metre uzağa fırlayan çocuğu hangi kuvvet tutup da paramparça olmaktan korumaktadır? Veya 15-20 metre yükseklikten düşen çocuğu parçalanmaktan koruyan nedir? İşte Allah’ın, insanın başına diktiği ruhani güçler, henüz ecelini doldurmamış o çocuğu korumakta, o insanı kurtarmaktadır. Özellikle kendisini korumaktan aciz çocuklara, Allah’ın özeni ve koruması daha fazladır.

İlahi hikmete bakın ki, küçük çocukların kemiklerini, birden değil, yavaş yavaş sertleştirmektedir. Çocukta kemik dokusu, tam sertleşmeyip yumuşak olduğundan ani çarpmalarda, düşmelerde kolay kırılmaz. Pamuk yahut plastik gibi esner, yine eski halini alır. Ama kemikler sertleşince çarpmalarda, düşmelerde kırılabilir.

İŞTE BİR ÖRNEK DAHA

Tanrı kudreti, kendini korumaktan aciz çocuğun iskeletine bu esnekliği vererek onu korumak istemiştir. Belki her insanın geçirdiği tehlikeli olaylar vardır. O kişi bunları iyi düşünmeli, kendisinin yalnız, başı boş bırakılmadığını, ruhsal varlıkların gözetimi altında bulunduğunu bilmeli ve onlardan mahcup olmayacak işler yapmalıdır. Üniversitede, o zaman doçent olan bir arkadaşım, kamyon şoförlüğü yapan Artvinli Kadir isimli bir kişinin, kendisine anlattığı şu olayı aktardı:

“Bir gece yalnız başıma Yusufeli yakınlarındaki Tortum baraj gölünün yanından geçerken direksiyon başında uyumuşum. Yanımda bir kızın oturduğunu görüyorum. Kulağımdan tutan kızın, ‘Sağdan git, soldan git’ gibi komutlarla beni yönlendirdiğini duydum. Kız, ‘Ben meleğim, sana yardım etmek istiyorum, frene bas. Yoksa uçurumdan aşağı gideceksin’ dedi. Frene basmışım, tam o sırada kendime geldim. Gerçekten o anda frene basmamış olsaydım, uçurumdan yuvarlanıp parçalanmış olacaktım.”
Devam edecek