SORU: Namaz vakitieriyle ilgili bir yazınızda Peygamberimizin akşam vaktini, akşam ve yatsı olarak kıldığını belirtmiştiniz. Ayrıca farz olan gece namazı mı var? (Önder Özer)

CEVAP: Elbette gece namazı da vardır ve bu, Kur'ân'da diğerlerinden çok vurgulanan bir namazdır. Müzzemmil Suresi'nin 1-8'inci ayetlerinde, örtüsüne bürünmüş olan Peygam-ber'e, gecenin büyük bir bölümünü ibadetle geçirmesi, huzurla ağır ağır Kur'ân okuması, Allah'ın kendisine ağır yani büyük bir söz vah-yedeceği, o sözü taşıyabilmek için ibadetle ruhunu güçlendirmesi gerektiği, zira gece kalkıp ibadet ve dua etmenin, Kur'ân-ı Kerim okumanın daha etkili olduğu vurgulanıyor.

Müzzemmil Suresi'nin son ayeti, sahabilerden bir bölümünün de Hz. Peygamber'in kendisi gibi gecenin kâh üçte ikisini, kâh yansını, kâh üçte birini ibadetle geçirdiklerini anlatmaktadır. Rivayetler, onların geceleyin ayakları şişinceye kadar namaz kıldıklarını anlatır ki bu, gece ibadetinin, onlara ne denli tatil geldiğini, bundan ne derece büyük zevk aldıklarını ve huzur duyduklarını gösterir. Son ayette yüce Allah'ın, gece ibadetini hafiflettiği ve bu hafifletmenin sebebi anlatılmaktadır.

Ayetin sonundaki emirler
"Allah, içinizden hastalar, yeryüzünde gezip Allah'ın lütfunu arayan başka kimseler ve Allah yolunda savaşan daha başka insanlar bulunacağını bilmiştir." Ayetin sonunda müminlere, Kur'ân-ı Kerim'den ne kadar okuyabilirlerse o kadar okumaları, namazı kılmaları, zekât ve Allah'a güzel borç vermeleri, Allah'tan mağfiret dilemeleri emrediliyor ve Allah için yapılan iyi işlerin zayi olmayacağı, Allah'ın, onların karşılığını fazlasiyle vereceği vurgulanıyor.

Zikretmeli insanlar toplanıp grup grup,
Sevgiye ermek için birbirine sokulup,
Yöneltiyor bu yola Kur'ân şöyle buyurup,
Tanrı zikriyle ancak mutmain olur kulûb.

Hz. Peygamber, henüz peygamberlikle görevlendirilmeden önce yalnız başına tefekküre dalmak, rabbini anmak isterdi. Bu maksatla Hirâ Mağarası'na çekilir, rabbine ibadet ederdi. Buhârî'nin ifadesiyle: "Peygamber (s.a.v.)'e yalnızlık sevdirildi. Hirâ Mağarası'na çekilir, orada tehannüs ederdi. Tehannüs, ailesine dönmeden aldığı azıkla yetinip birkaç gün ibadet etmesidir. Sonra tekrar Hatice'ye döner, bir o kadar gün için yine azık alırdı..." (Buharı, Bed'u'1-Vahy, Hz. Aişe'den rivayet edilmiştir.!)
(DEVAM EDECEK)