* Dünden devam
2 Ocak Salı günü saat 14.00’te Din Ataşeliği’nde bayramlaşma vardı. Fakat izdihamdan ötürü ancak saat 16.00’da ataşeliğe gelebildik. Yemekler yenmiş, bayramlaşma yapılmıştı. Orada bazı milletvekilleri, genel müdürler gördüm. Devlet Bakanı Cemil Çiçek de oradaydı. Ben henüz yemek yenmediğini sanıyor, yemeğin geleceğini bekliyordum. Yemek gecikince dedim ki: “Harput Müftüsü Kemal Efendi, oğlu Naimi Efendi ile birlikte Palu’ya gitmişler. Hayli de acıkmışlar. Ev sahibi bey de misafirlerine yemek hazırlamak üzere başka bir köyden et ısmarlamış. Kemal Efendi hazırda ne varsa onu getirmelerini rica etmişse de ev sahibi, ‘Tamam Müftü Efendi şimdi hazır olur’ demiş. Açlık Kemal Efendi’nin canına tak edince ellerini kaldırmış: ‘Sahib-i hanede yok bir faide, Rabbena enzil aleyna Maide (Ev sahibinde bir fayda yok, Rabbimiz bize gökten bir sofra indir)’ deyivermiş.” Ben bu fıkrayı anlatınca sayın Ali Bardakoğlu, görevliye, “Hocam ikinci bir fıkra anlatmadan yemeği hazırlayın” dedi.

1.5 SAAT YÜRÜDÜM
Bizim için kurulan sofrada yemeklerimizi yedik, akşam namazını kıldıktan sonra başkanın tahsis ettiği arabayla otele hareket ettik. Ama çok kalabalık. Trafik tıkalı. Şoför aynı yerleri iki kez döndüğü halde bir türlü otel yoluna giremedi. Çünkü yollar kapatılmıştı. Bunaldım, arabadan indim, yol hayli uzaklara düştüğü için ancak bir buçuk saat yürüdükten sonra otele gelebildim.

3 Ocak Çarşamba günü otobüslerle Medine’ye hareket ettik. Medine de kalabalıktı. Resulullah’ın mescidinde iki gün, beş vakit namazı kıldık. Döneceğimiz gün erkenden gidip Hz. Peygamber’in Ravzası’nda namaz kıldım, Kur’ânokudum. Kendisine arz-ı niyaz ile veda ettim. 6 Ocak Cumartesi günü Medine Havaalanı’ndan hareketle saat 23.00 sularında İstanbul’a vardık. Allah herkesin haccını rızasına uygun kılsın.