İnsan bedeninde 529 kas vardır. Tüm bedenin hareketi, bu kaslar arasına döşenen beynin direktifiyle çalışan sinirlerle sağlanır. Beden parçaları arasında öyle duyarlı ve mükemmel bir iletişim kurulmuştur ki tüm cin ve insanların bilgisi bir araya gelse bunu sağlayamaz. Rahimde çocuğun başı yukarıya, bacakları aşağıya doğrudur. Eğer doğum bu pozisyonda olsaydı, hem bebek hem de anne zarar görebilirdi. Ama doğumdan biraz önce baş aşağı gelir, bacaklar yukarı. Böylece önce baş sonra gövde çıkar. Bunu ancak en büyük zekâ sahibi bir kudret düzenleyebilir. Çocuk doğduğu zaman, anne sütüyle besleneceği için dişleri yoktur. Ne zaman ki sert besinler alacak cağa gelir, o zaman dişler çıkmaya başlar. Her şey planlı, ayarlı, düzenli.

Gariptir ki insan herhangi bir sanatkârın tablosunu veya eserini gördüğü zaman saatlerce hayran hayran bakıp onun inceliklerini düşünür de hiçbir sanat eseriyle kıyaslanamayacak mükemmellikteki kendi bedeninin inceliklerini, onu yapan sanatkârın maharetini, ilim ve kudretini düşünmez. Göklerin ve yerin yaratılışını, zerreden küreye yaratılıştaki ince düzeni, bu yüce ilim ve hikmet eserlerini düşünen insan, bunların kendiliğinden olamayacağını, kendiliğinden bu ince düzenin, bu doğa yasalarının kurulamayacağını anlar, bunları yaratan yüce varlığa bağlanır, bunların boş yere yaratılmadığını anlayıp O'na sığınır. Derin ve arı düşünce, mutlaka insanı kudreti sonsuz olan yaratıcıya teslimiyete götürür.

Doğa tahrip edildi
İnsan bir de üstünde durup yaşadığı şu arza bakmalı. Ölü toprağın, yağan yağmurla nasıl canlandığını, aynı suyla sulanan ağaçların, nasıl değişik renk, tat ve kokuda ürünler verdiğini düşünmeli. Su aynı, toprak aynı ya bu renk ve kokular neden bu kadar farklı, bu meyvelerin tatlarında neden bu kadar çeşni var? Bunlar kendi kendine olacak şey midir? Yeryüzünde maden, taş, toprak, bitki, hayvan, hasılı canlı cansız hiçbir şey yoktur ki abes (anlamsız, boş yere) yaratılmış olsun.

Allah herkesi eşit yaratıyor. Hepsi de anasından çıplak ve aynı organlarla doğuyor. Ama insanlar doymaz, insanlar bencil. Benciller, güçlü ise sahiplenmek istiyor. Ve işte imkânları bir kez eline geçirdi mi artık öyle sürüp gidiyor. Allah mı bunu istedi? Hayır. Eğer insanlar Allah'ın yarattığı dünyaya tecavüz etmeselerdi, yurdumuzun doğusu da batısı da aynı imkânlara sahip olacaktı. Fakat ne yaptı insanlar? Doğanın örtüsünü soydular, ağaçlarını kestiler. Bu yüzden yağmur suları, seller toprağın kaymağını sürüp götürdü. Sert kayalar ortaya çıktı. İnsanlar doğayı tahrip edince yoksulluk içine düştüler. (Devam edecek)