Karabük'te maç başlıyor ve daha ilk dakikanın görüntüsü şu; Real Madrid’i 20 dakikada 3’lük yapan G.Saray bu maçı rahat kazanır. Bırakın kazanmayı fark bile yapar. Ayağa paslar, arzulu, dinamik, sakin ve kararlı oyuncular. Ama bu olumlu görüntü sadece ilk 15 dakika sürüyor. Karabüklü oyuncular da görüyor gerçeği, ‘Futbolu formalar oynamaz, koşan ayaklar oynar’ felsefesi dakikalar ilerledikçe ortaya çıkıyor. Çünkü G.Saray düşüşe, Karabük çıkışa geçiyor. Sonuçta G.Saray son 20 dakika atak yapmadan, forvetlerini bir bir kenara alarak korkak ve pasif bir görüntüyle bitirdi. Madrid’i ezen, korkutan ve ecel terleri döktüren takımdan eser yoktu dün.

Burak Yılmaz sahanın tartışmasız en kötüsü. Savruk, moralsiz ve temposuz. 47. dakikada hakemin uydurduğu serbest vuruşta Burak, “Ben vurucam, bırakın” diyor arkadaşlarına öfke dolu bakışlarla. Neden? Sözüm ona faul kendisine yapıldı ya, aynı çocuklar gibi, “Top benim, atışı ben kullanacağım, yoksa topumu alır evime giderim” diyor, atışı kullanıyor ve baraja takılıyor. Burak sadece bu sezonun değil son 2 yılın tartışmasız en çok aşama kaydeden oyuncusu. Her hafta üzerine koyarak oynuyor ama hala eksikleri ve takıntıları var. Mesela oyundan alınmayı, kötü oynamayı kabullenemiyor. Arkadaşlarının sevinçlerine asla ortak olmuyor ve çok bencil. Gol atamadığı maçlarda takım kazansa bile tribüne değil doğruca soyunma odasına gidiyor. Drogba da, Sneijder de oyundan alınıyor ama onlarda en ufak bir tavır yok. Burak yerine girecek olan Emre’nin yüzüne bakmıyor, moral hiç vermiyor. 60’ta soldan ceza sahasına girip Drogba’yı görmezden gelmesi sonrası Taffarel’in yerinde olsam hemen alırdım Burak’ı. Ama Taffarel tam 74 dakika sahada tuttu kötülerin kötüsü Burak’ı.

Sahanın en enerjik ve moralli ismi Sneijder ilk yarı 2 defa yokladı kaleyi başaramadı ama 2. yarı Drogba’nın da katkısıyla şık bir gole imza attı. Sneijder görülen o ki, kalan haftalarda G.Saray’ı sırtlayan, belki de mutlu sona taşıyan isimlerin başında gelecek.

İSTİFİNİ BOZMADI

2. yarı başlarken ekrana yansıyan görüntü vardı ve o görüntüye yorum yapmamak olmaz. Terim-Şaş ve Davala yan yana, bir alt sırada ise başkan Ünal Aysal ve diğer yöneticiler. Aysal ve yöneticiler sözüm ona medyaya, kamuoyuna ‘Biz hocamızın yanındayız’ mesajını verip gülücükler dağıtıyor. Tabii yerse. 6 gün önce Terim’i federasyonda eleştir, kendini cezadan kurtar sonra “Ben hocamın yanındayım” de. Terim de herşeyin farkında ve istifini hiç bozmadan, 2 yardımcısıyla olup biten tiyatroyu izliyorlar, bıyık altından gülerek.

Bana bundan sonra kimse ‘G.Saray’da sevgi var, birlik, aile ortamı var’ demeye kalkmasın. Görüntüler ortada, gerisi traş.