Son yılların en çekişmeli, en heyecanlı maçı için G.Saraylı ve Ordusporlu oyuncuları gönülden kutluyorum. Aslında G.Saray adına bu maçtan çıkarılacak o kadar çok ders var ki...

Şu net; Fatih Terim, yardımcıları, oyuncular ve en önemlisi taraftar dün kontrolü tamamen kaybetti. G.Saray maçı 7 kişiyle tamamlayabilirdi. Her defasında seni Burak kurtaramaz. Serkan Çınar Sneijder, Hakan Balta, Gökhan Zan, Selçuk va hatta Amrabat’ı biraz objektif olsa, biraz cesur olsa oyundan atmalıydı ama Serkan Çınar Terim ve yardımcılarını attı.

Öyle ya da böyle G.Saray dün geceki müthiş galibiyetle “Ben şampiyonluğun tek adayıyım” mesajını açık ve net olarak rakiplerine verdi. Bu G.Saray göreceksiniz üzerine koyarak devam edecektir ve tahminimce 31. haftada şampiyonluğunu ilan edecektir.

Rahatlık, sakinlik Terim ve oyuncularına yaramıyor. Onlar gerginliği seviyor. Onlar kavgayı seviyor. Adrenalin artınca, seyirci de ateşleyince G.Saray zoru kolaya dönüştürdü.

Terim, doğru bir kadroyla sahaya çıktı. Hem Sneijder, hem Amrabat, hem Drogba hem de Burak’ın oynaması çok doğruydu. Burada Terim’in mesajı “Bu maçı ne yapıp edip kazanacağız” şeklindeydi.

BAMBAŞKA G.SARAY

Orduspor, Muslera’nın ikramıyla öne geçti, sonra da hakem Çınar’ın göremediği pozisyona penaltı çalmasıyla 2-0’ı buldu. İşte bu dakikalarda G.Saray sahada eksilse maçı çevirmeleri daha zor olabilirdi. Ama ikinci yarıda sahada bambaşka bir G.Saray vardı. Oyuncular Terim’i kulübede göremeyince pabuçun pahalı olduklarını anladılar ve başta Burak olmak üzere tüm takım olağanüstü bir performansla maçı büyük bir zafere dönüştürdü. Bu maçın kahramanı Burak Yılmaz ve olağanüstü nefis gol atan Sneijder’dır. Ama seyircinin de hakkını verelim, dün geceki performansı Schalke maçında da gösterseleler G.Saray o maçı da kazanırdı.

Bundan sonra Serkan Çınar uzun süre G.Saray maçı yönetemez.