Büyük takımlarla, sıradan takımları ayıran 3 özellik vardır... 1-Kalite, 2-Anlayış, 3-Tecrübe... İki takıma da baktığımız zaman bu anlamda ağır basan taraf F.Bahçe’ydi. Farkı bozan, sahadaki mücadele ve koşmaktır. Ama büyük takım yapan şey; sahada en az rakibin kadar mücadele edip koştuğun zaman, ortaya çıkan sonuçtur.

VIktoria Plzen takımı geçtiğimiz yıldan 3-4 önemli oyuncusunu kaybetmesine rağmen, şu an Avrupa Ligi’ndeki konumu, takdir edilecek seviyede.

Bunların üzerine bir de Napoli gibi bir İtalyan devini iki maçta 5 gol atıp, gol yemeden elemesi, ne kadar ciddi bir takım olduğunun göstergesidir. F.Bahçe’nin ligde son maçta aldığı mağlubiyet mutlaka moralleri bozdu. Ama F.Bahçe bu karşılaşmaya Avrupa’daki maçların çok farklı olduğunu bilerek ve hedefe yönelik bir maç olarak bakıyordu...

Camia belki de ilk kez ligde değil de Avrupa’daki başarıyı hayâl edecek duruma gelmişti. Bunu da sağlayan, bu akşamki takımdı. 2 takım da maça kontrollü başladı. F.Bahçe rakip sahaya geçmekte pek zorlanmadı. Ama tehlikeli bölgede bir türlü istediği pozisyonları üretemedi. Bunda da rakibin hakkını vermek lazım.

ŞANS FAKTÖRÜ

Fakat mücadele yönünden, istek yönünden belli ki hakemin son düdüğüne kadar bu maçta turu alabilecek bir skor istedi F.Bahçe. Plzen’in en etkili yeri sağ açıktı. Genelde kanatları kullanmayı seviyorlar. Ama F.Bahçe, takım savunmasında da fevkaladeydi. Sadece 38’deki hata dışında rakibe ciddi pozisyon vermediler (O pozisyonda da şans bizden yanaydı).

Maçın 2. yarısında da yine ortada mücadelenin dışında pek fazla bir şey yoktu. Fakat ilerleyen dakikalarda F.Bahçe, kontrolü iyice ele aldı ve nihayetinde de Webo’nun golüyle herkesin beklediği skoru elde etti.

Şunu unutmamak gerekir, Plzen savunmasını iyi yapan ve kolay gol yemeyen bir takım. Ama F.Bahçe turun kapısını aralamayı başardı. Umuyorum ki İstanbul’da da son noktayı koyar.