Murat Yüce'nin infazının görüntüleri, kamuoyunun ve yetkililerin görmek ya da kabullenmek istemediği birtakım gerçekleri tartışmasız bir şekilde gözler önüne serdi:

1) El Kaide ve benzeri şebekeler Türkiye ve Türkler içinde halen örgütlü.

2) 15-20 Kasım 2003 eylemlerinin organizatörlerinden Harun İlhan, şebekenin şefi Habib Akdaş'ın kendisine, Azat Ekinci ve Abdülkadir Karakuş'un Irak'ta intihar eylemi yapmak için gönüllü olduklarını söylediğini polis ifadesinde belirtmişti. Yine eylemlerden bir süre sonra bazı basın kuruluşlarına olayı üstlenen CD'ler gönderen Habip Aktaş, Irak'a savaşmaya gittiklerini, Azat Ekinci'nin de Bakuba'da polis karakoluna intihar saldırısında öldüğünü açıklamıştı. Bütün bunlar, Irak'taki işgal karşıtı hareket içinde Türkiye vatandaşlarının da yer aldığının habercisiydi. Diğer bir deyişle nasıl binlerce kişi para kazanma umuduyla Irak'a gidiyorsa, sayıları az olmakla birlikte bazı gençler de "cihad yapmak" ve "şehit olmak" için bu ülkenin yolunu tutuyor. Bunların önemli bir bölümü ya baştan itibaren ya da oraya gittikten sonra El Kaide ve benzeri şebekelerle birlikte hareket ediyorlar.

3) Biraz para kazanabilmek dışında hiçbir amacı olmayan Murat Yüce'nin infaz görüntüleri bu kişilerin ne kadar acımasız ve kararlı olduklarını bir kez daha kanıtladı. Böylece Türk El Kaidecilerin "masum insanların öldüğünü gördükten sonra pişman oldukları" iddiasının da hiçbir inandırıcılığı kalmadı.

4) Daha önceki serbest bırakmalar nedeniyle Türkiye'nin El Kaide ya da benzeri şebekelerin kara listesinden çıktığı analizleri de boşa çıkmış oldu. Bundan böyle Irak'ta Türklere yönelik yeni saldırılar mümkün olabilir.

5) Buna bağlı olarak El Kaide'nin Türkiye'de yeni eylemler yapma ihtimalini hiç de yabana atmamak gerekiyor.

6) Bütün bu risklere rağmen Türkiye'de, ne devlet, ne hükümet, ne muhalefet, ne de sivil toplum, global teröre karşı bağımsız ve etkili mücadele stratejilerine sahip değil.