1 Mart tezkeresine AKP Genel Başkanı Recep Tayyip Erdoğan açıkça sahip çıkmış, dönemin başbakanı Abdullah Gül gönülsüz davranmış, TBMM Başkanı Bülent Arınç karşı çıkmıştı ve tezkere geçmemişti. Irak'a asker göndermede Gül'ün, Erdoğan'dan daha kararlı ve ısrarcı olduğu, Arınç'ınşa destek verdiği görülüyor. Sonuçta, haftalar önce Vatan'da yazdığımız gibi tezkerenin çıkması garanti.

Kongre faktörü
Böylelikle AKP, pazar günkü ilk kongresine birlik ve beraberlik havası içinde girmiş olacak. Fire sayısının düşük beklenmesinde kongrenin etkisi açık. Çünkü yola "sınırsız parti içi demokrasi" ilkesiyle çıkan AKP, "lider partisi"ne dönüşmüş durumda. Yani bugün tezkereye karşı çıkıp pazar günü partide mevki sahibi olmayı beklemek akıl kân değil. Kabine dışı kalan eski Başbakan Yardımcısı Ertuğrul Yalçınbayır örneği ortada.

Erdoğan faktörü
Tayyip Erdoğan, kongrede nerdeyse tek seçici olmasının dışında, bu sefer, aynı zamanda başbakan. Yani bu tezkere bizzat onun tezkeresi olacak. 1 Mart'ta Gül hükümetine karşı çıkabilen 99 milletvekilinin, Erdoğan'a aynı şekilde karşı çıkabilmesi zor.

Taban faktörü
1 Mart'taki redde tabanın baskısı etkili olmuştu. Savaşa karşı duyguların yoğun olduğu bir dönemde seferber olan muhafazakar kitleler, bu sefer neyin söz konusu olduğunu da tam olarak anlayabilmiş değiller. Bu nedenle AKP'li milletvekilleri tabanın baskısını daha az hissediyorlar.

Stres faktörü
1 Mart öncesi, birtakım yerli ve yabancı odaklar yoğun bir tezkere lobisi yürütmüş, açık ya da kapalı şantajlar yapmıştı. Hükümet ve parti yönetimi fikir birliği içinde olmadığı için tartışmaları uzamıştı. Birçok AKP'li de inadına red oyu kullanmıştı. Bu kez hükümet ve parti kararlı, bıktırıcı lobi faaliyetlerinden de eser yok. Özetle, hükümetin "Şimdiden masada yerimizi alalım" ve "ABD ile gerginlik yaşamayalım" önermeleri kabul görmüş durumda. Ama milletvekilleri şimdiden, ilerde işlerin karışması halinde nasıl bir mazeret bulabileceklerinin hesabını yapıyor.