Türban tartışması Fransa'yı allak bullak etti. Le Pen'in Ulusal Cephesi dışında, tüm partiler bölünmüş durumda. Hükümette de görüş birliği yok. Bir tek İçişleri Bakanı Nicolas Sarkozy, başından itibaren yasa çıkarılmasına karşı çıktı. Dolayısıyla Chirac, ne karar verirse versin toplumun tümünü tatmin etmesi mümkün değildi. Bu nedenle demokratik, çoğulcu ve katılımcı bir süreç işleterek eleştirilerin dozunu azaltmayı hesapladı. Süreç şöyle gelişti:

3 Temmuz 2003: Chirac, eski milletvekili Bernard Stasi'yi sorunla ilgili bir rapor hazırlaması için görevlendirdi. Stasi'nin oluşturduğu 20 kişilik "akil adamlar" komisyonunda düşünürler, araştırmacılar ve siyasetçiler yer aldı.

9 Eylül 2003: Komisyon toplumun farklı kesimlerinin temsilcilerini dinlemeye başladı.

5 Aralık 2003: Komisyon 17. oturumunu yaptı. Bu süre içerisinde, Le Pen'in Ulusal Cephesi dışında tüm siyasi partiler, tüm dinlerin önde gelen temsilcileri, araştırmacılar, okul yöneticileri, işverenler, sivil toplum örgütlerinin yöneticileri, polisler, hukukçular ve içlerinde türbanlıların da bulunduğu lise öğrencileri dinlendi.

11 Aralık 2003: Komisyon raporunu Chirac'a sundu.

17 Aralık 2003: Raporun tartışılmasının ardından Chirac kararını açıkladı.

Chirac'in kararını eleştirenler, örneğin Fransa Müslümanlarının bazı sözcüleri bile, karar alma sürecine fazla itiraz etmiyor. Bu tür sorun çözme süreçleri acaba bizde de, örneğin YÖK, İmam-hatipler, Kuran kursları ve en önemlisi türban konusunda da işletilemez mi?