Batı Asya Kadınlararası Futbol Şampiyonası'nın Ürdün'de yapılan finalinin fotoğraflarını dün VATAN'da görmüşsünüzdür. Turnuvanın en iyi iki takımı İran ile Ürdün takımlarının farklı kıyafetlerdeki kadın futbolcularının görüntüsü bizim yıllardır tartıştığımız laik-demokratik rejimle yönetilen Müslüman bir ülkede devlet yönetimine, alanına türbanın (veya tesettür giysisinin) girmesi-girmemesi sorusu için de önemli ipuçları veriyordu.

İki ayrı İslâm devletinin kadın vatandaşları... Biri baskı uygulamıyor, liderinin eşinde de olduğu gibi tercihi kadınların kendisine bırakıyor ve onlar da türbansız olarak şort, kısa kollu tişörtle, normal bir futbolcu kıyafetiyle maç yapıyorlar. Diğeri dar sayılacak eşofmanların üzerinden türban takarak garip bir "tesettürspor" kıyafeti (tesettür mayosunu eleştiren
Ahmet Hakan tesettür futbol kıyafeti için ne söylerdi merak ediyorum açıkçası... Öyle ki erkeğe pek benzeyen futbolcuların da olduğu görülüyor, saçlan olmadığı, yüz ve vücutlar da aynen erkeği andırdığından dopingli kadın mıdır, erkek midir ondan dahi emin olmak çok zor) icadediyor. Zira İran'ın yeni yönetimi bunun aksine izin vermiyor.

Aslına bakarsanız renkli başörtüsüne de izin vermediği halde bu kıyafetle bile nasıl çıkabildikleri ayrı bir soru... Belki yarın, öbürgün çıkamayacaklar. Nitekim Suudi Arabistan'ın örneğin, bu maçlara çarşaflı olarak katılması mümkün değil.

Ama hepsi Müslüman... Türban takmayan Ürdünlü kadın futbolcuların, bunu yapmakla dindarlıklarının tartışılır olduğunu kendileri düşünmedikleri gibi bir başkası da düşünemez. Müslümanlık bunu günah saydığı için de düşünemez.

Öte yanda, eğer demokrasinin laiklik gibi bir sigortası olmasa insanların dini tercihlerini istedikleri yönde kullanmalarının ve birbirlerinin üzerinde, sonuçta da devleti kullanarak toplu şekilde bir baskı oluşturmamalarını, dinin devlet işlerine, siyasete de karıştırılmamasını kendiliğinden, "demokraside sınırsız özgürlük vardır, öyleyse herkes canının istediğini yapsın" diyerek sağlamanız büyük ihtimalle mümkün olamayacaktır.

Krallıkla yönetilen bir ülkede kati ve asla tartışılmayacak kurallarla bu tür baskılan da baskı yoluyla yasaklayabilirsiniz ama demokrasilerde yapamazsınız. Onun için de insanları kendi özel alanları ve günlük yaşamlarında inançlarını her şekilde yaşamakta özgür bırakan ama devlete ait alanlarda dini simge kullanılmasını sınırlayan laikliği doğru değerlendirmek gerekiyor. Bu konuya biraz daha devam edeceğiz.