Sanatın, bilimin, teknolojinin ne kadar geliştiğini yakından izlemek için seyahat etmek gerekiyor. Gelişimini tamamlamış, medeniyeti sindirmiş toplumlardaki yaşamın huzuruyla, gelişmekte olanlar arasındaki farkı görmek için de çok gerekli bu...

Hâlâ İngiltere'deyim. Ve inanın bana burada uzun yıllar yaşamış olmama rağmen 21. Yüzyılda aramızda nasıl farklar olduğunu büyük bir dikkatle inceliyorum.

Burada da üzücü olaylar oluyor, İngiliz toplumunun yıllar önceki kesin ilkeli, mutlak dürüstlük içeren anlayışının, artık neredeyse kendi vatandaşlarından daha çok nüfusa sahip "yabancı"lardan etkilenerek bir ölçüde değiştiğini ve hatta ünlü nezaketlerinin bile değişime uğradığını görmek mümkün. Bununla birlikte, eğitim ile 'kurallara bağlı yaşam'ı koruma gayretlerinin olumlu sonucu hâlâ ortada.

Gündüz ve gece, her an binlerce kişinin seyahat ettiği metrolarda yasadışı bir olay yok. Erkeklerin kıskançlık nedeniyle genç eşlerine kezzap atmaları, namus cinayetleri işlemeleri gibi çağ dışı davranışlar yok. Adım başı siyasi ve her türlü rüşvet olaylan yok, hak etmediği halde rezaletle, sansasyonla şöhret olabilen yok, bu nedenle toplum değerlerinin sürekli aşınması ve buna seyirci kalınması yok. Tüm yaşamını para harcamaya, gösterişe, eğlenceye odaklamış, koloni halinde yaşayan bir zengin kitlesi yok.

Yok babam yok.. Ote yanda bilim, sanat, teknoloji sadece insanların daha sağlıklı, daha mutlu, daha huzurlu olması amacıyla kullanılıyor.

TV'lerde her konuda eğitim programlan, belgeseller, her zamanki ağırlığını koruyor. Zararlı davranışların, alışkanlıkların önlenmesi için özellikle gençlere yönelik kampanyalar sürdürülüyor. Bunları gördükçe bunca yıl sonra hâlâ 'isteyince bir çok şeyi başarıyoruz da eğitimi sağlamakta, TV'lerimizi bu amaçla kullanmakta neden hâlâ böylesine başarısız kalıyoruz' demekten kendimi alamıyorum.

Örneğin günlerdir kafam Cem Uzan in "bir teknoloji üssü gibi" denilen çiftliğinde teknolojinin ne amaçlarla kullanıldığına takılmış vaziyette. Cem Uzan veya bir başkası nasıl olur da misafir yatak odalarına gizli kamera yerleştirmeyi düşünebilir? Bırakın herhangi birine yapmayı, insan evine davet ettiği, dostluğuna güvenerek gelen misafirine bunu yapmayı nasıl kendine yedirebilir?

Ne tür bir ihtiras, gözleri karartıp vicdanı tümüyle susturacak nasıl bir hırs, insana bunlan yaptırabilir?

Beni en çok üzen, dünyanın bir başka köşesinde buna benzer, ancak filmlerde görülebilecek şeytanca bir yaratıcılığın çıkma ihtimalinin milyonda birden bile az ihtimal oluşu.

İçim acıyor düşündükçe biliyor musunuz, içim acıyor!

Mudo
İnsan hızla yazarken, bazen de dalgınlıkla unutabiliyor. Dünkü yazımda Türkiye'de konfeksiyona, butik mağazacılığa öncülük eden firmaları yazarken liste başı ismi unutmuşum. Mudo, Mustafa Taviloğlu'nun kendini adaması ile bu alandaki özgün yerini her zaman korumayı ve her geçen yıl kendini geliştirmeyi bildi. Bu notu ilâve etmeyi de ben görev biliyorum.