TÜSİAD Yüksek İstişare Kurulu Başkanı Mustafa Koç, CHP Genel Başkanı Deniz Baykal, CHP'li Haluk Koç ve Kemal Anadol ile YÖK Başkanı Kemal Teziç hakkında "yargıyı etkileme girişimi" iddiası ile başlatılan inceleme durdurulmuş.

Rektör Yücel Aslan'la ilgili konuşmalarında suç unsuruna rastlanmadığı için Savcılık soruşturmaya gerek duyulmadığına karar vermiş.

Doğru bir karar. Zira bazı özel vatandaşlar için ağzına ve aklına geleni söylemek ifade özgürlüğü sayılıyorsa ve örneğin AKP'li bakanlar veya Başbakan her istediğini söyleyebiliyor, iftiralar bile suç sayılmıyorsa Anayasa'nın eşitlik ilkesine göre diğer vatandaşların da aynı özgürlüğe sahip olması gerekir.

Mustafa Koç sadece "Yücel Aşkın'a reva görülen muameleyi onaylamamız mümkün değildir" demişti. Oysa hatırlayalım bakalım Milli Eğitim Bakanı Hüseyin Çelik ne demişti:

"Rektör Aşkın hasta ve tutuklu olduğu için aleyhinde konuşmak istemem ama bilim adamı hafiyecilik yapmaz. Üniversite üniversal anlayışın olduğu yerdir. Kimin karısı başörtülü, "şu falan görüşlü' diye fişlemek yanlış. Bu faşist bir mantıktır."

Resmen yargıya müdahale ediyor, açıkça yargı sürecinde suçlamada bulunuyor, daha da ileri giderek "faşist" diyor. Yani ilgili hukukçulara "suçluluğun kesin olduğu, ona göre karar vermeleri gerektiği" yönünde baskı yapıyor. Karan verecek hakimlerin, soruşturma yürütecek savcıların geleceği ise "Hakimler ve Savcılar Kanunu" nedeniyle Hükümet'in kararlarıyla yakından ilişkili...

Milli Eğitim Bakanı'nın bu konuşmasında suç unsuru yoksa (ve ayrıca ona AKP'nin "yargıya güvenmediği" için kaldırmadığı dokunulmazlık nedeniyle doku-nulamıyorsa) artık hiç kimsenin yargı sürecinde konuşması suç sayılamaz.

Hukukta daha önceki örnekler önemlidir, değil mi?

''Öbür çocuk'' değil!
Beyazıt Öztürk, Cem Yılmaz'ın "talk show yapmak" la ilgili konuşmasında kendisinden "öbür çocuk" diye bahsetmesine kırıldığını açıkladı. Yılmaz'ın kendisine konu hakkında bir telefon bile açmamış olmasına daha çok kırılmış.

Ve bunda haklı da... Cem Yılmaz çok sevilen, çok yetenekli ve başarılı bir sanatçı ("stand up"çı, sinema oyuncusu) ama bu sevginin bir nedeni de sahne dışında benzer bir sempatiyi, tevazuyu sürdürmesidir.

Öte yanda Beyaz da kendi çapında son derece başarılı bir "talk show"cu. Sahnede stand up tarzı konuşmalarında aynı başarıyı sürdürdüğüne de hiç şüphe yok. O zaman, Türkiye'de bu işi hakkıyla yapan 2-3 kişi olduklarına göre birbirlerine saygı göstermeleri gerekirken burnunu havaya kaldırıp diğerlerini küçümsemeyi, yaptıkları işi hafife almayı Cem Yılmaz gibi aynı mesleği paylaşan akıllı birine yakıştıramayız.

Frank Sinatra da zamanında kendi alanında bir kralmış (hâlâ öyle kabul ediliyor) bununla birlikte özel yaşamındaki sevimsiz kişiliği ve insanları küçümsemesi hayranlarının gözünde ona çok şey kaybettirmiş. Benzer örnekler az değildir. Örneğin bir Tom Cruise veya Russell Crowe da aynı nedenle kayba uğramıştır. Russell Crowe'un Oscar'ı kaybetme nedeni bile buna bağlıdır.

Cem Yılmaz'ın yerinde olsam hemen Beyaz'ı arayıp ona hata yaptığımı ve üzgün olduğumu söyler, meslektaşımın üzülmesine engel olurdum.

Cümlesini duyan herkes anında Beyaz'ı kastettiğini anladı. Cem Yılmaz bir düşünsün; onun yerinde olsa ne hissederdi?

Daha da önemlisi; yıllar süren çalışmalar sonunda, yeteneği, emeği, alın teri ile geldiği yerde bunu haketmişş olur muydu?

(Not: Sevgili okurlanm, dün "Ermenistan Başbakanı ne demişti?" başlıklı yazımın üçüncü paragrafında, düzeltme yapıldığı sırada -kar nedeniyle erken baskı acelesinden doğan- bir kanşıklık olmuş. "Dizgi"den kaynaklanan hatadan dolayı özür diliyorum. Doğrusu şöyle olacaktı:

"... İngilizlerin savunmaya geçme ihtiyacı duymamasının nedeni Avrupa'nın veya başka birilerinin onlara bizim gibi soykırım baskısı yapmaması... Yazarlarının da çıkıp var olmayan soykırım iddialarını gerçekmiş gibi savunmaması. Parlamentolarda kabul edilerek köşeye sıkıştırılmaması..." )