Bilenler, yılların deneyimine sahip siyasetçiler diyor ki; "1920'de kurulan ilk Meclis 'demokrasi, entellektüel birikim, yönetme yeteneği ve etik' açılarından bugünkü Meclis'in en az 10 kat ilerisindeydi. Milletvekilleri konulara daha hakim ve daha bilgili oldukları gibi, Atatürk'ün önünde bile farklı görüşlerini açıkça söyleme cesaretine sahiplerdi..."

Bugün özgüvene sahip bir iki isim dışında kimselerin liderlerden farklı fikir ileri süremediğini hatırlayınca bu sözlere hak vermemek mümkün değil.

Bilgi ve etik konularında da çok haklılar. Yine "Meclis Başkanı", yine "Başbakan" diyeceğiz ama demek zorundayız.

Meclis iç tüzüğüne göre Meclis Başkanı tarafsızdır, politika yapamaz, parti grup toplantılarına katılamaz, oy veremez. Bunu daha önceki konuşmalarında da yazdığımı hatırlıyorum; kuralları bile bile siyaset yapmayı, taraf olmayı sürdürüyor Bülent Arınç.

Bunu en başından, seçildiği günden beri yapıyor. Ama hiç kimse Meclis Başkanı'na Meclis tüzüğünü hatırlatmıyor. Bir yaptırımı yok mudur bunun?

Başbakan'a gelince... Kenan Evren ile Süleyman Demirel için "Emekli Cumhurbaşkanı" deyimini kullanmış. Bir Başbakan için bundan daha büyük hata olamaz. Bir hafta evde yattı ama hâlâ dinlenememiş galiba... Acaba onun da erken emekli olma zamanı mı geldi dersiniz?

Gelin de eski siyasetçilere hak vermeyin!

21 yaşındaki öğrenci ve 23 Nisan!
Ben merak ediyorum (izlemedim de); 21 yaşındaki öğrenci 23 Nisan'da Meclis'te kürsüye çıkarıldığı zaman "Bugün 23 Nisan, bayramı hepimizin" şarkısını da söyledi mi?

İmam hatiplerden söz edip "Engel tanımayacağız" gibi tehdit kokan mesajlar fırtlatırken, milletvekillerine "geçti o karlı günler, açıyor pembe güller, ağaçların dalında şarkı söyler bülbüller" diye bir çocuk şarkısı da dinletebilirdi.

Neden? Çünkü "çocuk" o... Bir başka 21 yaşındaki (hatta 16-17) gence "çocuk" deyin de bakın nasıl kızıyor... 23 Nisan'da "seni konuşturacağız" deyin de bakın nasıl reddediyor... Gençler asla çocuk sayılmayı kabul etmezler. Oysa İbrahim Seyhan isimli 21 yaşındaki "çocuk" kabul etmiş. Zaten Arınç amcası da onun "çocukluğunu" üstüne basa basa, tekrar tekrar vurgulamış, tescillemiş:

"Bu çocuğu seçerek biz getirmedik"... (Ya kim getirdi?)

"Bu çocuk okulunda başkan olmuş"... (Hangi okul? Lise... Üstelik insanlar 21 yaşında üniversiteyi bitiriyor, 23 Nisan'da işi ne?)

Bırakın durumun tümüyle "görülmemiş, komik, abuk örnek"lerden biri olmasını, 23 Nisan'da konuşma yapan her çocuk önce Ata'sını anar ve bu bayramın öneminden, anlamından söz ederdi.

"Bu koca çocuk" ise kendisini kürsüye çıkaran amcalarına benziyor!

Atatürk fotoğrafları yerinde... Hem de nasıl?
Beşiktaş meydanından Ortaköy'e kadar yol boyu asılı olan Atatürk fotoğraflarından üçünün kırıldığını, "dua ederken" çekilmiş olanı da görmediğimi üç gün önce yazmış, Pazar günü TV programımda da yer vermiştim.

Aynı gün (23 Nisan) Beşiktaş Belediye Başkanı İsmail Ünal aradı ve ışıkları görebilmem için hava karardıktan sonra birlikte fotoğrafları incelemeyi teklif etti.

Saat 20,00'de Ertekin'in Cafe Des Theatres'ında buluştuk ve birer kahveden sonra yola koyulduk. Git, git, bitmiyor... Beşiktaş Belediyesi fotoğrafları 80'den 107'ye çıkarmış. 'Rengi bozuk' dediklerim koruyucu bir tabaka altında oldukları için öyle görünüyormuş, onlar düzelmiş. Hepsi çok güzel ışıklandırılmış ve Dolmabahçe Sarayı'na kadar yol boyu bir açık hava sergisi gibi sıralanmış.

Muhteşem bir sergi... "Dua ederken" çekilen fotoğrafı ışıkları bozuk olduğundan dolayı görmemişim, şimdi herhalde o da yapılmıştır.

Beşiktaş Belediyesi fotoğrafların civarına gizli kamera da yerleştirecekmiş. Bundan sonra el uzatma saygısızlığına niyetlenenler iyi düşünmeli...

Başkan Ünal'a ve Belediye'ye teşekkür ediyor, bu sergiyi görmenizi öneriyorum.