Çoluk çocuk, genç yaşlı 127 masum insan kan revan içinde yerlerde... Olacaklardan habersiz kendi halinde işini gücünü yaparken bir saniye içinde kollar bacaklar kopmuş, kimi ölmüş, kimi ağır yaralanmış.

Olayı üstlenen yine PKK... Canlı bomba yine PKK’lı... Zaten daha sonra Adana ve Şanlıurfa’da da iki canlı bomba -Allah’tan- olay öncesinde el bombaları ve patlayıcılarla yakalanmış.

Şimdi bu kadar insanlık dışı, bu kadar canavarca eylemleri yapan, canlı bomba olacak kadar gözünü kan bürümüş azılı bir terör örgütü ortadayken birilerinin çıkıp onları bir “siyasi parti” veya “Türkiye’nin Kürt vatandaşlarının temsilcisi” olarak gösterdiğini düşünün.

Onları savunduğunu, yapılanların da “amaçları yolunda meşru olduğunu, kabul edilebilir yanı olduğunu” söylediğini düşünün.

İçte ve dıştaki PKK sempatizanlarını düşünün. Böyle bir vahşetin, çocukları bile acımasızca katleden bir örgütün sempatizanı, savunması olabilir mi?

Bu soruya olumlu cevap veren çıkarsa kendinden şüphe etmelidir. Zira bir “insan” asla bu tür bir canavarlığı onaylayamaz, buna “ne olursa olsun” meşru bir neden bulamaz.

ABD Büyükelçiliği olaydan sonra “Şoka girdik” açıklaması yapmış. Biz onların iki yüzlülüğü karşısında uzun süredir şoktayız. PKK sorununu halletmek için yardımına ihtiyaç varken kenara çekilen, Kuzey Irak Kürtleri ile birlikte PKK’ya da destek veren, sırtını ona dayayan kanlı örgütün daha da cesaretlenmesini sağlayan kendileri değilmiş gibi neden şoka giriyorlar ki?

Olacağı buydu ve oldu. Şimdi bu eylemler artarken Türkiye’yi köşeye kıstırıp istedikleri şekli vermeleri daha kolay olacak, hiç saf numarası yapmasınlar.

AB deseniz onlardan beter. PKK ve onunla bağlantılı olanların yarattığı Güneydoğu sorunu konusundaki tutumlarının ne olduğu belli değil.

“İŞÇİ PARTİSİ”YMİŞ!

Kendileri de terörden mağduriyet yaşamışken ve korku içindeyken Türkiye’de terörü ve anarşiyi desteklemelerine ne anlam vermeli?

Ya “AB müzakereleri devam ederken Türkiye bölünürse biz ortaya çıkacak yeni devleti de tanırız” benzeri açıklamalarına ne demeli?

Bunlar kimi cesaretlendiriyor?

Kendi içlerinden bile “iki yüzlülükleri”ni açığa vuran gazeteler, yazarlar çıkıyor, yetmez mi?

ABD’den yazan Volkan Kurt isimli okurumuz CIA’in kuruluşu olan Rand Corporation’ın web sayfasından bir yorum göndermiş. “Dünyanın çok çeşitli ülkelerinde bu yorumun okunma olasılığı veya bu yoruma dayalı haberler yapılma olasılığı yüksek” dediği yazısından yorumun bir kısmını yarın sizinle paylaşacağım.

*****
Bond’la başlayan hayranlık!

Bush yönetimi iki yüzlülüğünü sürdürürken Amerikan halkı tam aksine Türkiye’de olup bitene hiç kayıtsız kalmadığını ortaya koyuyor.

Son “James Bond” Daniel Craig Atatürk’e olan hayranlığını dile getirmiş, onu canlandırmama nedeninin “senaryoyu zayıf bulması” olduğunu söylemiş (ki gayet mümkündür, en önemli konuları hafife almakta üstümüze yoktur) ve Cumhuriyet mitingleri için: “Mitingler heyecan verici, onlara hak veriyorum” demiş. Türkiye’nin AB’ye girmesini istediğini de sözlerine eklemeyi unutmamış. (Hürriyet- 23 Mayıs.)

İlgiye, dikkate bakar mısınız?

Amerika’da 29-30 Nisan tarihleri arasında CBS, USA Today, New York Times gibi gazete ve TV kanallarının internet sitelerinde yer alan izleyici görüşleri ise Türkiye’deki demokratik tepkilere hayranlık içeriyor.

Birkaç tanesini alalım;

*“Eğer Iraklılarda Türklerdeki gibi bir heyecan olsaydı uçaklarımızı ve gemilerimizi yüklediğimiz gibi çeker giderdik.”

*“Bizim de laik bir ordu ve devlet yapısına geri dönmemizi ne kadar isterdim.”

*“Türkiye için çok ümit verici. Laik devlet yönetimini, organize dinci eğilimlere tercih etmeyen ABD ve İngiltere gibi ülkelerin bu vaziyetlerini açığa çıkarmamaları çok kötü.”

*“Türklere hayranlık duyuyorum. Oradakinin aksine İngiltere’de orduda görevli arkadaşlarım iyi Hristiyanlar olsalar bile ‘Yeniden Doğuş (Evangelist) hareketine’ inanmanın rütbe belirlemesinde etkili olduğunu ve bunun bunaltıcı baskısını hissettiklerini söylüyorlar.”

Türkiye’de milyonların laiklik hassasiyetini, endişelerini sebepsiz bulan Bayan Condolezza Rice da bu sitelere göz atıyor mu acaba?