Bu yazı dün yayımlanmış olacaktı, yerim dar geldiği için (bana dar gelmeyecek köşeleri kimler versin?) bugüne kaldı. Konumuz Attila ilhan ve Nobel... Bir mektupla başlayalım:

"Gerçek Atatürkçü, dürüst bir çınarı kaybettik. Basımız sağolsun. Çok üzgünüz, çok.

Kısaca...

Avrupa hâlâ 'çıktığı deliği beğenmeyen ve 'ülkesini yererek prim kazanan insanlara' Nobel Edebiyat Ödülü'nü verip vermemeyi tartışmakta.

Acaba müteveffa Attila İlhan Bey'i biliyorlar mıydı?

Bilmezlikten mi geliyorlardı...?

Yoksa işlerine mi gelmiyordu Attila İlhan'ın özgün, 'manda' olmamış Türkiye düşünceleri?...

AB ve Edebiyat Nobel Ödülünü çıktığı deliği beğenmeyen Sn. Orhan Pamuğa vermeye çalışan jüriye sizler duyurunuz lütfen... Biz onun düşüncesini tanıyanlar Nobel ödülünü Attila İlhan'a verdik!

Saygılarımla..."

Attila İlhan'ın kaybıyla ilgili olarak gelen çok sayıda mektuptan biri, okurumuz Rıza Ozan Birkan yazmış bu satırları.

Siyasi ödül

Öte yanda bu yıl Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanan Harold Pinter ödülü kendisinin değil, olaylı Türkiye seyahatinde onu ağırlayan Orhan Pamuk un hak ettiğini söylerken çok ama çok önemli bir noktayı da cümle âleme açıklamış:

"Nobel ödülünü siyasi duruşumdan dolayı aldım."

Demek ki kazananlar bile artık dünyada eski prestiji kalmayan bu ödülün edebi değil siyasi olduğunu itiraf ediyor. Bu da "aday olmak isteyenlerin" niçin telaşla siyasi mesajlara yeltendikleri sorusunun cevabını veriyor.

Kendi itirafı eklenince Nobel'in "dağdaki PKK'lı teröristleri Türkiye'nin masum Kürt vatandaşları olarak gösteren" ve Türkiye'ye de bir PKK'lı gözüyle bakarak olayları o gözle yorumlayan Harold Pinter'a verilmesinin gayet doğal olduğunu anlayabiliriz.

Bu durumda Orhan Pamuk'un da gelecek yıllarda ödülü garantilemiş olduğu kesindir. Ollie Rehn ile eşinin pek beğendiği ve içinde "Bu Kars denen şehirde hiçbir normal insan yaşamıyor, normal olay olmuyor ve güzel bir köşe de göze çarpmıyor mu" dedirten, işsiz insanların sadece Kürtler olduğunu satir aralarına sıkıştıran "Kar" benzeri romanlarına devam ettiği takdirde "Nobel Siyasi-Edebi Ödülü" nü yakında ona da verirler.
Ama "1 milyon Ermeni, 30 bin Kürt'ü öldürdüler" benzeri açıklamaları zaman zaman yapmayı da unutmamalı. O ve onun gibi düşünenler bunların adaylık için gerekli olduğunu artık daha iyi öğrendiler ne de olsa.

Değerli yazar ve şairimiz Attila İlhan ebediyete hak ettiği şekilde uğurlandı. Ona Allah'tan rahmet, çok sevdiğim değerli sanatçılar Çolpan İlhan ve Kerem Alışık'a da başsağlığı diliyorum.