Başbakan Erdoğan'ın, aşırı tepkiler üzerine -artık alışkanlık haline getirdikleri gibi- geri aldığı son sözü ve AKP'nin genel gidişi bu anlayışın "Cumhurbaşkanlığı'na çıkmasının Türkiye'yi düşüreceği durumu" açıkça ortaya koyuyor.

"Değiştik, laik rejime, hukuka ve hukuk devletine saygılıyız" iddiasının gerçekle bir ilgisi olmadığını da... Şimdi, özellikle onlara "türbana yapışarak ve dini siyasete alet ederek taraflarına çektikleri" kesimden değil (zira onlar hâlâ istismara prim veriyor olabilirler) değiştik diyerek inandırdıkları kesimden oy verenlerin durup düşünme ve farketme zamanı gelmiştir.

Bu ülkeye medeni, akılcı, dini saplantılı kafalardan ve siyasetten uzak tutan, Cumhuriyet'in değerini kavrayan bir yönetim mi gerekiyor, yoksa şimdiki gibi karanlıkta el yordamıyla yol bulmaya çalışan, "ileri"yi mi, "geri"yi mi istediği anlaşılmayan bir yönetim mi, onlar da karar vermeliler...

Alternatif??
Ve beklenen özellikleri kendinde toplayan bir alternatif parti çıkmalı artık... İnsanların "iyi ama, kime oy verelim" endişesini ortadan kaldıracak bir alternatif!

Mehmet Ali Bayar, İlhan Kesici, Kemal Derviş (ilk günlerdeki kararlı haliyle) gibi veya CHP için alternatif lider olabilecek İsmail Cem gibi isimlerin ortadan çekilmiş olması, onlarla ilgili şanssızlıklar da büyük kayıp oldu Türkiye için... Bunlar arasında Bayar ve Kesici gibi hâlâ ümit yaratabilecek isimler olduğuna inanıyorum.

Erdoğan'ın gündemi karıştıracak son sözüne dönecek olursak...

"Türban konusunda mahkemeye söz düşmez, söz
hakkı din ulemasınındır" diyenler acaba Osmanlı'da "din konularında en çok söz sahibi olan, Müslümanların yaşayan en büyük dini otoritesi" Halife'nin ne düşündüğünü biliyorlar mı?

IV. Mehmet'in (Vahideddin) amcasının oğlu, son Halife Abdülmecid sanata önem veren, tablolar, portre çalışmaları yapan, yabancı dil bilen modern bir insandı. Kızları da bugünkülere benzer tesettür kıyafeti giymedikleri gibi, başlan kapalı değildi.

İsteyenlerin, kızlarıyla çektirdiği fotoğraflardan da bunu görmesi mümkündür. Benim hatırladığıma göre Abdülmecid'in kızlarının Dolmabahçe Sarayı'nda, babalarının kendi eliyle yaptığı portreleri de olmalı...

(DEVAM EDECEK)

RTÜK'ün isteği
13 Kasım Pazar günü, Ayşe Özgün'ün programının yayından kaldırılması ile ilgili "Perde gerisindeki gerçek" başlıklı yazımda bir RTÜK kararından söz etmiştim.

"RTÜK konuşanların yüzünün maskeyle gizlenmesine izin vermemişti. Büyük bir hataydı bu..." diyerek.

Yazımdan önce konuştuğum Ayşe özgün'ün verdiği bilgiye dayanarak yazmıştım bunu. Zira Özgün ilk programda konuşanları maske ile ekrana çıkarmış ama ikinci programda kendisine program ekibi tarafından "RTÜK'ün sadece peruk ve gözlüğe izin verdiği" söylenmişti.

Radyo Televizyon Üst Kurulu'ndan bana gönderilen açıklamada ise RTÜK yayın denetiminin yayın öncesi değil, sonrasında yapıldığı bildiriliyor. Kamuoyunun doğru bilgilendirilmesi açısından da bunu köşemde yayımlamam isteniyor.

Birinci programdan sonra bir müdahale olmuş ama RTÜK kabul etmediğine göre kim tarafından olmuş onu bilmiyoruz.

Her kim ise sonuçta önemli bir rolü olduğuna şüphe yok!

Doğum günü ağacı!
Bayılırım ağaç dikmeye ve hele benim adıma başkaları tarafından düşünülen ağaç armağanlarına, biliyorsunuz... Bir de firmaların adıma okuttukları öğrenciler vardır ki işte beni büyüleyen takdir yöntemi veya armağan bunlardır.

Gazetem VATAN, bu yıl doğum günü hediyesi olarak 13 Kasım'da TEMA tarafından adıma 27 adet meşe tohumu ekilmesini sağlamış (geçen yıl da yapmışlardı, ağlatacaklar beni çok duygulanıyorum arkadaşlar...)

Bu bağış, TEMA'nın küresel ısınma tehdidine karşı yürüttüğü "10 milyar Meşe Projesi"ne de katkı oluyor aynı zamanda.

TEMA bana teşekkür ve projeye katılım sertifikası göndermiş, ben de gazeteme (ve Türkiye'nin çölleşmesini önlemeye çalışan TEMA'ya teşekkür ediyorum.)

Yazarınızı onurlandırdınız, sağolun, varolun.