Başlıbaşına bir skandal ama kimse bir şey yapmıyor. Sanki demokratik bir ülkede tek başına iktidar olanlar böyle yetkilere sahip olabilirmiş gibi hükümetten de bir açıklama gelmiyor.

KPSS’ye (Kamu Personeli Seçme Sınavı) giren ve yüksek puanla kazanan yüz binlerce genç insan bir köşede beklerken bakanlıklar “geçici işçi” adı altında kendi istedikleri insanlarla kadroları dolduruyorlar.

Bu sınavda 80-95 arası puan alanlardan bile işsiz bekleyenler var. Onur Yıldırım isimli bir arkeolog bakın ne diyor: “KPSS’ye girdim ve 80 üzeri puan aldım. Bu da demek oluyor ki Türkiye’de sınava giren tüm arkeologlar ve sanat tarihçileri içinde ilk 20 kişinin içindeyim. Artık tek iş Kültür ve Turizm Bakanlığı’nın açacağı kadroları görmeye kalmıştı. Atilla Koç da umutlarımızı arttıracak şekilde ‘Ben bu sene 400 kadrolu arkeolog alacağım’ demişti.

Dedi demesine de KPSS’ye ilişkin kadrolar açıklandığında gördük ki aldıkları yalnızca 8 arkeolog. Uğradığımız şoku tahmin edebilir misiniz bilmem. Bu kadrolar açıklanmadan 2 hafta önce ise DÖSİMM (Döner Sermaye İşletmeleri) marifetiyle ve bir gazeteye verilen ve kurum kapısına asılan ilânla duyurulan bir mülâkat yapılarak 200-300 arasında arkeolog-sanat tarihçi geçici işçi sıfatıyla istihdam edilmiş. Bu mülâkata girenlerle konuştuğumuzda ise sorulan soruların (lütfen buraya dikkat) İSİM, SOYİSİM ve REFERANStan ibaret olduğunu öğrendik. Yani kendi tercih ettikleri kişileri müzelere doldurmuşlar.”

Her gün bu mektubun benzerleri arka arkaya geliyor. Adeta yağıyor. Elinizi vicdanınıza koyarak söyleyin böyle devlete saygı duyabilir misiniz?

Başta Kültür ve Milli Eğitim Bakanlığı olmak üzere hükümet KPSS kazanlarlarla ilgili açıklama yapmak zorundadır.

*****
Babasız aile olmaz mı?
İsmi bende saklı kadın bir okurumuz çok ama çok haklı bir soru sormuş, diyor ki:

“Ben boşanmış, iki çocuklu, üniversite mezunu ve devlet memuru bir hanımım. Biliyorsunuz kamu sektöründe eşi çalışmayan memurlara ‘aile yardımı’ adı altında ödenen bir para var ki bu hükümet zamanında en fazla artışa uğrayan kalemdir. (‘Siz evde oturun, biz kocalarınıza sizin için para öderiz’in dolaylı bir anlatımıdır bu.)

Boşanmış, çocuklarının velayetini alarak onlarla yaşayan biz kadın memurlar neden aile sayılmıyoruz? Ben de bir aileyim. Gönül isterdi ki kadından sorumlu kadın bakan böyle bir teklif sunabilsin. Saygı ve sevgilerimle.”

Okurumuzun anlattıkları, parantez içinde yazdığı notu gerçekten haklı kılıyor. Eğer “aile yardımı” verilecekse asıl “boşanmış ve çocuklu kadınlara” verilmeli. Evli ama eşi çalışmayan erkeklere niye veriyorsunuz, sıkıntıdaysa eşinin de çalışmasına izin versin.

Ayrıca içinde erkek olmayınca aile “aile olmaktan” neden çıkıyor? Koca yaşamını yitirse aile ortadan kalkmış mı sayılacak?

İşte bütün bu haksızlıklar ortadan kalkmalı, abuk, garip kanun veya kurallar değişmeli. Bunun için de mücadele gerekiyor.

Etrafıma bakıyorum, var mı başka meraklısı?

*****
Teşekkür etmeliyiz!
Öyle özel adamlar ki bunlar, teşekkürü fazlasıyla hakediyorlar.

Türkiye’nin hakkını Türklerden daha iyi savunan yabancı tarihçilerden söz ediyorum; Andrew Mango, Justin Mc Carthy, Bernard Lewis gibi tarihçilerden... Ermeni diasporası tarafından sindirile korkutula sadece birkaç kişi kaldılar ama belki de yaşları ilerlediği için hiçbir şeyi umursamayarak, çekinmeyerek desteklerini sürdürüyorlar.

Bazen düşünüyorum da acaba kaçımız onlara mail göndererek teşekkür etmeyi akıl edebildik? Ya da milletçe takdirlerimizi ifade edebildik mi?

Bu birkaç isme ilâveten de Amerikalı olduğu tahmin edilen “Holdwater” takma adlı meçhul kahraman var biliyorsunuz (yazmıştım daha önce, biliyorsunuz).

Kendisi tüm gelişmeleri (özellikle ABD’deki diaspora çalışmalarını) herkesten daha yakından izliyor ve sitesine anında yazıyor.

Ona da teşekkür lâzım. Hem de binlerce...

Sitesini görmek isteyenler için adresi tekrar veriyorum; http://www.tallarmeniantale.com