Dün Duygu Asena için taziye telefonları gün boyunca sürdü. Önde gelen kadın hakkı savunucuları, dostlar, sadık VATAN okurları içten üzüntülerini bildirdiler. Hepsine çok teşekkür ediyor ve ben de bir kez daha tüm sevenlerine başsağlığı diliyorum. Onun kaybının etkisinden bir türlü kurtulamıyoruz ama zor da olsa tekrar ülke meselelerine dönmek gerekiyor.

Diyarbakır'ın DTP'li Belediye Başkanı Osman Baydemir'in Fatih Çekirge'yle yaptığı konuşmada önemli noktalar vardı. Dikkatle birkaç kez okudum.

Öncelikle "Basınla konuşmama kararımız vardı, susuyorduk" diye söze başlamış, bunun nedenini de "Çok haksızlığa uğradık. Kırgınız, bizi sürekli olarak yanlış lanse ettiler" diye açıklamıştı ki asıl haksızlık bu sözlerdeydi. Onlara gazete ve TV'lerde istedikleri kadar konuşma fırsatı tanındı. Her konuşmaları olduğu gibi yansıtıldı.

İstediklerinde sorulara beklenen, açık seçik cevapları değil, tercih ettikleri cevapları vermelerine saygıyla susuldu. Eğer bir "yanlış lanse" durumu varsa bunun nerede ve kimin tarafından yapıldığını da dürüstçe açıklamaları gerekir.

Sonra, Diyarbakır olaylarının ertesinde yaptığı gibi Baydemir yine olayların "inisiyatifi elden kaçıracak kadar kontrolden çıktığını ve sonuçta kendilerinin suçlandığını" vurgulamıştı ki röportajın hemen yanında yer alan "bir Diyarbakırlı'nın sözleri" bunun tam aksini anlatmaktaydı.

23 yaşındaki dükkan sahibi genç: "Millet de zannediyor ki Diyarbakırlı devlet millet düşmanı. Diyarbakırlı demeye utanır olduk. O gün olaylarda taş atanların hepsi çoluk çocuktu..."

Söz konusu günlerde de fotoğraflarda bu durum aynen görülmüş, tartışılmış ve olayların bir "Diyarbakır halkı tepkisi değil" bir grup gencin provokasyonu sonucu çoluk çocuk takımı tarafından çıkarılan bir olay olduğu anlaşılmıştı.

Bu grubun DTP Genel Merkezi'nden çıktığı da haberlerde yer almıştı. Osman Baydemir'in "yanlış lanse" dediği bu ise yine o günlerde "haberin yanlış veya kasıtlı olduğunu" açıklamaları gerekirdi ki bunun yapıldığını hatırlamıyoruz.

Diyarbakır Belediye Başkanı olayları "Bir aile içi kavga" olarak tanımlarken Güneydoğu'daki olayların ve PKK saldırılarının sorumluluğunun herkese ait olduğunu ise şu sözlerle iddia ediyor:

"Eğer son 6 ayı düşünmezsek Türkiye demokratikleşme yörüngesine girmişti. Artık başta Kürt sorunu olmak üzere hiçbir sorun çözümsüz değildi. Ve hiçbir sorunun çözümünde silah argüman olmayacaktı ama bu fırsat değerlendirilemedi. Burada sorumluluk herkese aittir."

Son 6 ay!
Neden herkese aittir? Son 6 ayda PKK'nın cinayetlerine yeniden başlaması ve terörün her metoduyla, mayınlar döşeyerek suçsuz gençleri ve (aynen İsrail'in Lübnan'da yaptığı ve tüm insanlığın karşı çıktığı gibi) çocukları öldürüp yaralaması dışında ne oldu?

"Kürt sorunu" değil, Türkiye'nin Güneydoğu sorunu hiçbir zaman çözümsüz değildi. Devlet AB'nin de istediği demokratik hakları verdi, Güneydoğu'nun geliştirilmesi, kalkındırılması için projeler sürdürülüyor. Ama PKK bir türlü fırsat vermiyor. Güneydoğu'yu yeniden kanayan bir yara haline çevirmek için elinden geleni yapıyor.

Durum böyleyken Osman Baydemir'in önce "silah sıkmak haramdır, liderler konuyla ilgili bir zirve yapmalıdır" deyip sonra "Dağdaki yönetim bu kararlan dinler mi" sorusuna:

"Eğer legal siyasetin önü açılırsa herkesin dinlemek zorunda kalacağını düşünüyorum" cevabını vermesi ilginçtir.

Baydemir "Diyalogla yol haritası bulmayı" öneriyor. Güzel. "Devletsek kan davası içinde olmamak gerekir" diyor, doğru. Ama eline silahı, mayını almış öldürmeyi sürdüren, cinayet/terör şantajıyla devlete, millete meydan okuyan bir terör örgütüne hem af, hem de siyaset hakkı isteğine nasıl bir insanî, kabul edilir mazeret bulunabilir?

Eğer bu "aile içi kavga" ise, fertler aklını kaçırmadığı takdirde hangi aile kavgada birbirini mayın döşeyerek öldürür?

Osman Baydemir ve DTP yönetimi, eğer samimi iseler devlete, millete yolladıkları "Silah sıkmak haramdır" mesajlarını önce "doğru adrese" vermek zorundadır!