Bu yazıya iki başlık da çok yakışıyor; hem yukarda gördüğünüz, hem de "Oya Başar'ın süper başarısı'... Oya benim çok sevdiğim bir arkadaşımdır aynı zamanda ve yıllardır "Olacak O Kadar" la en yüksek reytingleri alarak başarısını kanıtlamış bir sanatçıdır ama bu onu sahnede yalnız başına ilk izleyişimiz olacaktı ve doğrusu bu ya merakla bekliyorduk sonucu...

Onun yine soyadına uygun olarak en iyiyi başaracağına güveniyor ama merak da ediyorduk. Bu kadar iddialı ve uzun yıllardır sahnelenmemiş, Ayfer Feray ve Ayten Gökçer'den sonra deneyenlerin başarılı olamadığı bir oyun ve rol kolay iş değildi. Neredeyse tüm sezon biletlerinin daha ilk gösterimden önce bittiğini duymuştum ama o ilk gösterime gidince durumu daha da iyi gördüm. Tek bir boş yer yok, çoğu gençlerden oluşan izleyicilerin bir kısmı da ilave edilen sandalyelerde oturuyor.

Söyleyeceğim şu ki gidenler tiyatrodan çok mutlu ayrıldılar. Ben Şehir Tiyatroları'nın oyunlarını da önce anne ve babamın tiyatro sevgisi nedeniyle Ankara'da Altındağ Tiyatrosu'nun bile tüm oyunlarını izleyerek öğrendim. Çocukluğumda bile dekor, kostüm ve oyun kalitesine hayran olarak... Nasıl ki Devlet Tiyatro ve Balesi'nin oyunlarını Covent Garden'da oynananlarla, İngiliz Kraliyet Balesi'nin gösterileriyle bile karşılaştırdığımda gurur duyuyorsam Şehir Tiyatroları'nın çalışmalarıyla da duymuşumdur.

Sadık Şendil'in 7 Kocalı Hürmüz'ü ise İstanbul Şehir Tiyatrosu'nun "yüz akı" bir oyun olarak çıkmış. Dekoru, kostümü, dansları, ekibin tümüyle kalitesi her şeyiyle mükemmel.

Türk tiyatrosuna kimse dil uzatmasın!
Bu "Hürmüz" kendisinden önce sahnelenenlerden biraz farklı olarak müzikalden çok oyun, komedi gibi yorumlanmış. Ama ne oyun, ne komedi. İlk sahneden başlayarak harika espriler... Salon kahkahadan kırılıyor. Oya Başar yılların deneyim ve birikiminin, komedi yeteneğinin, ilaveten de güzelliğinin bütün avantajından yararlanıyor. Muhteşem bir performans! "İlk kez sahneye çıkıyormuşum gibi bacaklarım titreyerek çıktım" diyen sanatçı bütün salonun ayakta alkışlarıyla sahneden iniyor.

Kadro müthiş, ayırım çok zor ama Atacan Arseven, Nilgün Kasapbaşoğlu, Perihan Savaş, Mustafa Arslan, Ali Karagöz, Saltuk Kaplangı "çok, çok iyi"ler. Sahne aralarında "rap" yapan dans grubu, "dekorlara ortak" sanatçılar gibi espriler de çok değişik yenilikler.

7 Kocalı Hürmüz'ü görmeye çalışın ve benim kadar beğenmezseniz bana yazın. "Tiyatroyu sevmediğini" ilân eden meslektaşlarım bile çocuklanyla birlikte bu oyunu izlemeliler. Türk Tiyatrosu'na kimse dil uzatmasın, engellemeye de kalkmasın. Şaha kalkmış dört nala koşan bir tiyatro var karşımızda.

Başta inanılmaz buluşlarına hayran olduğum yönetmen Kemal Kocatürk, genel yönetmen Nurullah Tuncer (aynı zamanda dekor tasarımı ona ait), koreograf Salına Sökmen ve Oya Başar olmak üzere tüm ekibi kutluyorum.

Birkaçını yıktırın da görelim!
Başbakan Tayyip Erdoğan seçim öncesi yaptırılan kaçak yapıları yıktıracağını ilân etti ama Perşembe günkü VATAN gazetesinde bazı kaçak yapılar (ve hatta belediyelerin bizzat kendilerinin yaptırdıkları da) fotoğraflarıyla yer almıştı.

Keşke Başbakan hemen bugün, seçimden önce, hiç değilse fotoğrafı çıkanları yıktırdığını açıklasa da rahat etsek. Biliyorsunuz "Ayinesi iştir kişinin lâfa bakılmaz"...

Değişecek en önemli kanun maddeleri gibi bunlar da (nedendir bilinmez veya bilinir) seçim sonrasını beklemesin.

Kısa zamanda yapılabiliyorlar da neden kısa zamanda yıkalamasınlar?

Kendin söyle, kendin dinle Ruhat Hanım!