Yılın ilk karı ya da karda aşkın ilk günü...

Sabah gün ağırırken Boğaz’ın derin sularını coşturan tipiyi gördüm...

Deniz “nehir sularına çalan bulanık rengine” bürünmekteydi...

Kar geliyordu...

Belki de gelmişti...

Dışarda ayaz vardı...

Sulu yağıyor görünüyor, yağmur var gibi gözüküyordu...

Oysa kar yağıyordu...

Yürürken ellerim donmaya başladı...

Koşarken nefesim...

Kahve sıcacıktı...

Uzun zamandır hiç olmadığı kadar...

***


Acaba aşk, karın lapa lapa yağdığı, kahvenin sımsıcak tadını hissettiğiniz, ciğerlerinize işleyen soğukta mı daha güzeldir?..

Yoksa sıcak bir yaz gecesinin yıldızların altındaki romantik esintisinde mi?..

Bilemiyorum...

Yaşadığımız an, pırıltılı yıldızlardan ve sıcak gecelerden çok uzaklarda...

Bir mevsimi, bir ülkeyi, bir aşkı ve bir kahramanı hatırlamak gerekirse, bu sanırım bugün doktor Juri Jivago olacaktır...

Şimdi zaman Doktor Jivago zamanıdır...

***


Yokluklarla dolu bir ülkede, Sovyet ihtilalinin kanlı savaşlarının ortasındaki romantik şair bir burjuva aydını tıp doktorunun hikayesidir Dr. Jivago...

Boris Pastemak’ın kaleminden çıkan o roman ve Omar Sharif, Julie Christe ile Geraldine Chaplin’in oynadığı, dünya klasiği bir müzikle izleyiciye sunulan o film...

“Karda Aşk” bana Moskova’yı, Jivago’nun hüzünlü romantik yüzünü, karla kaplı Rusya ormanlarındaki tren yolculuğunu, beyaz karlar arasında kalan bir aşk yuvasını, içimi titreten bir müziği, iki muhteşem kadın ve iki muhteşem aşkın ortasında mutluluğu bir türlü bulamayan hüzünlü Juri Jivago’nun öyküsünü hatırlatır...

***


Dün İstanbul’a kar yağdı...

Mevsimin ilk karı...

Dondurucu bir soğukta bir saatten fazla bir süre koştum ve yürüdüm...

İçimi, ciğerlerimi ve beynimi açmaya çalışırken o dondurucu soğukta, kalbimin açıldığını hissettim...

Dondurucu soğukta, esen tipide, sımsıcak bir hava vardı kafelerin içinde ve arabanın radyosundan yayılan müzikte...

Karda Aşk; yaz aşklarının deli dolu kavgacı şehvetinden çok farklı tınılar taşıyor...

Rusya’nın karlarında hüzünlü aşklar arasında ölümle dans eden Boris Pestemak’ın Doktor Jivago’su ya da Çekoslovakya’nın karlı bir köyünde bir kamyonla ölüme doğru direksiyon tutan Milan Kundera’nın Dr. Thomash’ı dondurucu soğukların sıcak aşklarını yaşatıyorlar...

Elbette Javier Bardem’in Barcelona’daki deli dolu çapkın ressam Juan Antonio karakterinin çok uzaklarında, “Karda yaşanan aşkların” kahramanları...

***


Onlar çapkınken bile daha hüzünlü...

İki aşk arasında kalırken bile daha sevdalı...

Hayatı yaşamaya çalışırken bile daha dayanışmacılar...

“Karda aşk” sevişirken şehvetin ortasında bir sıcaklık sunar kahramanlarına...

Romantik başlayan yaz geceleri ise arsız sevişmelere hamile bırakır aktörlerini...

Yaz bir aşkı ne kadar deli ve delişmen yaparsa, kar bir aşkı o kadar sevecen ve insancıl hale getirir...

Dün kar yağdı İstanbul’a ilk kez...

Yılın ilk karı ya da “Karda Aşkın ilk günüydü” dün...

*****


LANETLENEN “AŞK KADINI”NIN TRAJİK ÖYKÜSÜ...

Ne muhteşem ve seksapel bir güzelikti onunkisi...

Ülkenin başbakanıyla beraber olmaya başladığında tam 35 yaşındaydı...

Dolgun göğüsleri, güzel bir yüzü, çok çekici bir vücudu vardı...

Olimpik Hava Yolları’nda hostes olarak çalışıyordu...

Uçakta Yunan Başbakanı’na hizmet ederken, çapkın Başbakan’la tanışmış ve kısa sürede ateşli gecelere yelken açmışlardı...

İki yıla yakın bu cinsel çekim merkezli aşk, doludizgin devam etti...

Atina’nın uzak semtlerinin deniz kenarı tavernalarında o zaman 67 yaşında olan Başbakan, gençlik iksirini bulmuş 35 yaşındaki seksi sevgilisiyle kuytu gecelerde başbaşa yemekler yiyordu...

***


Genç kadın bulunduğu Akdeniz toplumunun “arsız” aşklarına bile taş çıkartacak bir Afrodit semboldü...

Bildiğini okuyan, aşkı dibine kadar yaşayan, aşktan korkmayan, cazibeden vazgeçmeyen bir kadındı o...

O kadar cazibeliydi ki; 67 yaşındaki adamı “kendisine sırılsıklam aşık etmişti...”

35 yıllık karısını boşayacak kadar...

Sonraları Başbakan olacak oğlunu ve çocuklarını hiçe sayacak kadar...

Tüm siyasi iktidarını, kariyerini ve kendi Başbakanlığı’nı çöpe atacak kadar...

***


Bütün ülkenin protestosu altında, Başbakan’la evlendi o genç kadın...

Beyaz bir gelinlik giydi...

Syndagma (Anayasa) Meydanı’nda, giydiği beyaz kıyafetlerle Yunan halkını selamladı...

Yuhalamalara aldırmadı...

Başka adamların mahrem yerlerine dokunurken çekilmiş fotoğraflarının yayınlanmasına aldırmadığı gibi...

67 yaşındaki başbakan birkaç yıl sonra ölürken, cazibeli first lady yine başında bekliyordu...

Bu hayatı bilerek mi seçmişti?..

Yoksa kader onu istemeden mi böylesi bir maceraya sürüklemişti?..

Dibe vurmuş, zirveleri görmüş, sonra yine dibe vurmuştu...

***


Dün kocasının kendisi için yaptırdığı Ekali’deki ünlü villayı satışa çıkardığını duydum...

O villanın onun için yapılması Yunanistan’ı nasıl ayağa kaldırmıştı?..

Kimdi Dimitra Liani ki Ekali’de oturması için villa yapılıyordu ona?..

Kocası öldükten sonra zaman içinde geçim darlığına düşen cazibeli kadın, ünlü bir mimara tek villanın yerine üç villa yaptırmıştı...

Diğer ikisini satıp veya kiraya verip, geçimini sağlamak üzere...

Ancak iflasın eşiğine gelen ülkede, Ekali’de yaptırılan “lanetlenmiş” villaları kimse satın almayacaktı...

Dimitra Liani, “Yunan halkı tarafından lanetlenmiş bir aşk kadınıydı...”

Onu hep, Nikos Kazancakis’in Zorba filmine konu olan romanındaki İrene Papas’ın oynadığı köyün bıçaklanarak öldürülen dul kadınına benzetirim...

O filmden ve Kazancakis’ten bu yana 50 yıldan fazla zaman geçti...

Oysa dul ve güzel kadınlar, dul ve güzel kadınlara yönelik yağdırılmış lanetler ve linç hiç değişmedi...

Son yılların Yunanlı Afrodit’i Dimitra Liani, üzerine yağdırılmış milyonlarca lanetin şiddetiyle hayatta kalmaya çalışıyor...

Başarabilecek mi bilmiyorum...

Esas merak ettiğim soru şu;

Kocasının ruhu ne durumda?..

Azap mı duymakta, yoksa olayları hiç mi duymamakta?..

Haberin Devamı
Haberin Devamı
DİĞER YENİ YAZILAR