Siyah-siyah!..

5 yaşına basan çocuklar basketbol oynamaya başladılar...

Basketbol görecekler, basketbol seyredecekler ki, basketbolu sevsinler, basketbolu severek ve içselleştirerek oynasınlar...

Cumartesi günü üç çocuğumu birden alıp, Akatlar Spor Salonu’nda Beşiktaş-Galatasaray basketbol maçına götürüyorum...

Koştura koştura salona giriyoruz...

Minikler maçı görebilsinler, rahat izleyebilsinler diye, onları kucağıma alıyorum, sıkılmasınlar diye canhıraş uğraşıyorum...

***


Karşı tribünü Beşiktaş taraftarının hınca hınç doldurduğunu görüyorum...

Yerimize yerleşmeye çalışırken, karşı tribün liderlerinden birisinin bana seslendiğini duyuyorum...

Genç arkadaş;

-”Siyah...” diyor ve üzerindeki siyah tişörtü gösteriyor...

Gürültüden siyah dışındaki hiçbir şeyi anlayamıyorum...

Duyabilmek için, tribünün önüne gidemiyorum...

Çocukları yerleştirme derdindeyim...

Tribün lideri arkadaş bir kez daha, tekrarlıyor söylediklerini...

Protokol tribününde bulunan Ahmet Ateş’e soruyorum;

-”Arkadaş ne söylüyor Ahmet?..”

-”Duyamıyorum Reha Bey...” diyor...

***


O sırada maçın başlama seromonisine geçiliyor...

Ben ne dendiğini duyamadan, tribün lideri arkadaşın isteğine karşılık veremeden maç başlıyor...

Çok sonra, taraftarın, biz salona gelmeden önce, Soma’da şehit olan 300 maden işçisi için, ünlü siyah-beyaz tezahüratını; siyah-siyah diye değiştirerek söylediklerini öğreniyorum...

300 maden işçisinin maden altında şehit olyduğu; Türkiye’yi mateme boğduğu günlerde, taraftar, iki tribünün karşılıklı düet yaptığı siyah-beyaz tezahüratını; siyah-siyah biçiminde değiştirerek yapıyor...

***


Muhtemel ki, Beşiktaş tribün liderlerinden olan genç, ben salona girdiğimde, benimle tribünden tribüne siyah-siyah düetini yapmak istediğini söylüyor...

Çocukları yerleştirme telaşıyla; duyamadığım, o an cevap veremediğim isteğin, tribünün benimle karşılıklı yapmak istediği siyah-siyah tezahüratı olduğunu anlıyorum...

Bir kulübün taraftar grubu; ulusal bir matem günü, kendi tezahüratını; siyah-siyah şeklinde değiştirebilecek bir duyarlılığın, bir ince zekanın ve toplumsal vicdanın sembolü olarak ortaya çıkıyor...

Beşiktaş’ın taraftar grubu Çarşı’nın Van depremi sırasında, Dolmnabahçe stadının ayazında, üstlerindeki tişörtleri çıkartarak sahaya attıklarını ve depremzedelere gönderilmesi için kolilere koydukları gözümün önüne geliyor...

***


Son zamanlarda katıldığım bütün davetlerde, her takımdan, her gruptan, her yaştan, her meslekten insanın;

“Çarşı ve Beşiktaş taraftarı üzerine“ söylemekten çekinmedikleiri, iftihar vesilesi addedikleri takdirleri geliyor aklıma...

İçten içe hayıflanıyorum...

Üç çocuğumun önünde...

Onlara örnek olma niyetine;

Tribünle yapamadığım;

-”Siyah-siyah“ düetine...

***


Bu yazı bir tezahüratın...

Bir vicdan borcunun...

Bir duyarlılık düetinin...

Bir toplumsal haykırışın...

Bir acı paylaşımının...

Bir insan olma halinin...

Özürle birlikte gelen gecikmiş bir telafisidir...

-”Siyah...”

*****


19 MAYIS...

Dün 19 Mayıs’tı...

19 Mayıs’la ilgili hiçbir şeyin olmadığı bir 19 Mayıs...

Elbette bir matem var...

Elbette hepimiz yas içindeyiz...

Ancak yine de; son zamanlarda çoğu zaman olduğu gibi 19 Mayıs’la ilgili hemen hiçbir şey duyulmuyor, konuşulmuyor çevrede...

Oysa ben;

Bu ülkenin yegane doğum tarihinin 19 Mayıs olduğuna inananlardan değilim...

Osmanlı mazimi, Selçuklu geçmişimi unutacak kadar saf ve duyarsız değilim...

İmparatorluklardan, Cumhuriyet’e süzülen ve her daim ayakta kalmaya çalışan bir geçmişten, müktesebattan geldiğimin farkındayım...

***


İmparatorluklar dolu geçmişi zinhar reddetmiyorum...

Ve fakat, o geçmişi reddetmezken, imparatorlukların çöktüğü esnada, bir milletin 19 Mayıs’la vuku bulan “muhteşem ayakta kalma refleksini ve yeniden varoluşunu“ unutmak istemiyorum...

Tarihi geçmişinden koparmak istemezken, tarihin Cumhuriyet açılımını bir parantez haline getirip onu elimine etmek istemiyorum...

***


Bir matemin orta yerine, toplumsal bir yasın göbeğine de denk düşse, 19 Mayıs müteaddit kereler yıkılmaya çalışılan bir milletin yeniden ayağa kalkışının, canlanışının ve dirilişinin sembolüdür...

Yaşasın 19 Mayıs...

Haberin Devamı
Haberin Devamı
DİĞER YENİ YAZILAR