Her meslekte olduğu gibi gazetecilikte de bir sürü düşünce tembeli insan, genel geçer klişeleri tekrarlayarak konuşmayı matah bir şey zannederler...
Ben klişeleri sevmem...
Ezberin peşinden gitmem...
Kendi gördüğümü, gözlemlediğimi, kalbimin sezdiğini, vicdan ibremin gösterdiğini yapmaya çalışırım...
Del Bosque önemli bir teknik direktördü... Real Madrid’in içinden yetişmiş, Real Madrid’in başı ne zaman sıkışsa takımı biraz da hocasız bırakmamak için getirilmiş, bir teknik direktördü...
Alınmasında bir dahlim olmadı...
Sevgili Kıvanç (Oktay), temaslarını yaptı, saatlerce süren görüşmelerden sonra adamı aldı İstanbul’a getirdi...
***
Basın sözcüsü ve yönetim kurulu üyesiydim Beşiktaş’ta...
Adamı yakından tanımıyordum...
İyi bir kariyeri vardı, bana ve yönetim kuruluna düşen de Hoca’nın arkasında durmaktı...
Ligler başladı...
Beşiktaş inanılmaz derecede kötü sonuçlar almaya başladı...
Bir iki üç...
Her maç takım daha kötüye gidiyordu...
Del Bosque’ye hiç yüklenmeyi düşünmedim...
Yeniydi, Türkiye liglerine yabancıydı ve alışması zaman alacaktı...
Bu düzeyde bir teknik direktöre bir iki ayda karşı çıkmak doğru değildi...
***
Fakat Del Bosque’nin Türkiye liglerine çok yabancı olduğunu görünce, acil olarak bir çözüm düşündük aramızda...
İspanyol teknik adama, Türkiye liglerini iyi bilen rakip takımların oyununu çözecek know-how’a sahip bir yardımcı Türk antrenörü getirmeyi teklif ettik...
İspanyol’un işini kolaylaştıracaktı Türk yardımcı...
Del Bosque rakip takımların nasıl oynadığını bilmiyor ve Beşiktaş’ı ezbere sahaya çıkartıyordu...
Türk antrenör hiç yoksa, rakip oyuncuların ne yapacağını bildiğinden, taktik konusunda Hoca’ya yardımcı olacaktı...
Biz onun başarılı olması için yardımcı olmaya çalışırken, Del Bosque’den hiç beklemediğimiz bir cevap geldi...
-”Ben kendi yardımcılarımla çalışırım... Türk yardımcıya ihtiyacım yok benim...”
Aşağılayan, snobize eden, üstelik kendisine yardımcı olmaya çalışan yönetim kuruluna ‘siz bu işlere karışmayın‘ yollu ayar vermeye çalışan bir tutumdu...
***
Del Bosque teknik direktördü...
Biz ise Beşiktaş kulübünün yönetim kurulu... Başarısızlığı o ne kadar hazmediyor bilmiyorduk, ama bizim Beşiktaş’lı ve üstelik yönetim kurulu olarak başarısızlığı hazmetme şansımız yoktu...
Camianın karşısında haklı olarak hesap verecek bizdik...
Önerdiğimiz formülü, “Türkiye liglerini bilmediği halde”, snobize edip ‘Ben Türk yardımcı falan istemem‘ diyen bir adam karşımızdaydı...
Yine ses çıkarmadık...
Fakat İstanbul’da kendi sahamızda bir Anadolu kulübüyle oynadığımız maçı zar zor berabere bitirdiğimizde, Del Bosque; “Aldığımız beraberlik hiç de fena bir sonuç değil...” deyiverdi...
Adam Türkiye liglerini bilmediği gibi Beşiktaş’ı da bilmiyordu...
***
Beşiktaş takımı İstanbul’da derbi bile olmayan bir maçta berabere kalacak ve bu sonuca teknik direktör “beraberlik bizim için iyi sonuç“ diyecekti...
Türkiye liglerini bilen yardımcı antrenör teklifini de elinin tersiyle itecek, istemeyecekti... Sıradan bir maçta, kendi evimizde alınan beraberliğe “başarı“ diyecekti...
İspanyol’u kendi yöntemlerimle analiz etmiştim...
Beşiktaş’ta ve İstanbul’da bulunmaktan kariyer olarak mutlu değildi...
Karısı, yardımcıları onların aileleriyle birlikte bir getto haline yaşıyorlar, dışarıyla temas etmiyorlardı...
Kafasının ne Beşiktaş’ta ne de Türkiye liglerinde olmadığını hissediyordum... İyi bir teknik direktördü kuşkusuz...
Ancak kafası burada olmayan bir adamın, kendisini adapte edecek bir yardımcı Türk antrenör bile istemeyen bir teknik direktörün başarılı olamayacağını anlamak için, sihirbaz olmaya gerek yoktu... Psikolojiden iyi anlayan, insanla empati kurabilen birisi bunu rahatlıkla anlayabilirdi...
***
O sıralar yönetim kurulunda kendimi etkin hissetmiyordum...
İstifa ettim ayrıldım...
Benim istifamdan iki üç ay sonra ayrıldı Del Bosque...
Ayrılmasıyla ilgili görüşmeleri yönetim kurulunun bir başka yöneticisi yaptı...
Benim ne ayrılmasıyla ne de ayrılma sürecindeki görüşmelerle uzak yakın bir ilgim olmadı...
Fakat her zaman “Del Bosque’nin Beşiktaş’a yararlı olmadığını“ söylemekten imtina etmedim...
Okay Karacan gibi futbolu iyi bilen analistler yıllar sonra itiraf ettiler ki; “Türk takımlarına gelen Aragones, Del Bosque gibi İspanyollar Türkiye’ye adapte olamadıkları ve İspanya liginin dçıkmadıkları için başarılı olamıyorlardı...”
***
“Ezberi papağan gibi tekrarlamayı seven“ kesim ise Del Bosque’li İspanya geçtiğimiz dünya kupasını kazanınca, atıp tutmaya “Böyle bir adamın nasıl Beşiktaş’ta tutulmadığını“ sorgulamaya başladı...
Oysa mesele şuydu...
Del Bosque iyi bir futbol adamıydı...
Ama Türkiye ve Beşiktaş için, o günlerde “ne çare ne de ilaçtı...”
İspanya iddialı geldiği bu dünya kupasında gruptan bile çıkamadı... Del Bosque ve talebeleri hiç tahmin edilemeyecek bir başarısızlığın altına imza atarak, grup elemelerinden kupaya havlu attılar...
Dünya kupasını terk etmek zorunda kaldılar... Bu sonuçlar ne Del Bosque’yi, ne futbol bilgisini ve teknik adamlığını tartıştırmıyordu bana göre...
Del Bosque ne idiyse oydu...
Bir teknik adamın başarılı olup olamayacağı, o andaki konumu, şartları, haleti ruhiyesi birebir analiz edilerek çıkartılabilirdi... Ezberleri ve klişeleri tekrarlayarak değil...
***
O günlerde atıp tutanların, herhangi bir tanesini bugün çevirip sorsanız;
-”Del Bosque Galatasaray’a gelsin ister misin?..” deseniz, sizin suratınıza alık alık bakarlardı......
Bir tanesi bile çıkıp;
-”Evet gelsin, çok yararlı olur...” diyemezdi...
Onlar doğru düzgün etüt etmedikleri istatistikleri futbol, vasatın ezberini ise taktik zannederlerdi...
Hayatı, insanları, duyguları, şartları, psikolojileri, empatiyi bilmez, kuru sıkı ezber sayıklarlardı...
Bir de çıkıp şimdi söyleseydi ya;
-”Galatasaray teknik direktör arıyor... Gerek yok... Del Bosque’yi getirsin...” diye...
Söyleyemezlerdi...
Onların böyle bir bireysel duruşa cesaretleri olmazdı...
Sürü halinde davranmak, sürü dışına çıkmamak fıtratlarıydı...
KALPLERİNİN GÖTÜRDÜĞÜ YERE GİDENLER...
“Toplumsal baskının ve isteklerin, sizin farklılığınızı yok etmesine izin vermeyin... Dünyanın en saygıdeğer ve etkili insanlarının yaşamlarını incelerseniz;
Başkalarının kendileri hakkında ne düşündüklerini umursamadıklarını görürsünüz... Toplumun genel geçer düşüncelerinin eylemlerine yön vermesine izin vermektense, kalplerinin onları götürdüğü yere gitme cesaretini gösterirler...
Kimselerin gitmediği yollardan giderler... Böylece hayallerinin ötesinde başarılara kavuşurlar...
Başarı kazanma işi bir popülerlik yarışı değildir...”
Robin Sharma

