Aziz Yıldırım konusunda dönmeye başlayan kalemler...

Birbirimize karşı düşmanlık yapmayan, fakat mesafeyi de elden bırakmayan ilginç bir ilişkimiz var Aziz Yıldırım’la...

Hapse girmiş insanın üzerine gitmem...

Tersine, elimden geliyorsa psikolojik olarak destek olmaya çalışırım...

Bu manevi destek, onun “tavır ve davranışlarındaki hataları görmediğim anlamına gelmez...”

Ancak üzerine gelinen insana, savunmasızken vurmayı insanlığa sığdırmam...

***


Aziz Yıldırım “şike sürecinde” Fenerbahçe camiasından büyük destek gördü...

Camia ve taraftar Yıldırım’ı destekleyince, durumdan vazife çıkartan medyadaki kalemler de Aziz Yıldırım’ın arkasına geçtiler...

Yıldırım, kimselere nasip olmayacak bir destekle bir yıllık tutukluluk süresini atlattı...

O günlerde bu durumun esprisi bile yapılıyordu:

“Koskoca ordudan onlarca general tutuklandı bir şey olmadı... Bir Aziz Yıldırım tutuklandı Türkiye ayağa kalktı...” diye...

Yıldırım tutukevinden çıkana ve yeni sezona başlanana kadar bu destek devam etti...

Ancak son günlerde, Aziz Yıldırım’a sağlanan desteğin yavaş yavaş azaldığını görüyorum...

***


“Nerden çıkartıyorsun bunu?..” demeyin...

33 yılı bulan gazetecilik hayatımda, benim de kendime göre bir şaşmadığını düşündüğüm barometrem var...

Medyanın bazı hassas kalemlerinin en büyük yetenekleri, “durumun gidişatını önceden kavrayıp, ona göre kalem oynatmak ve tutum almaktır...”

Bu konuda “ustalaşmışlardır” onlar...

Bir lider yavaştan düşüşe geçtiyse, herkesten önce hemen farkeder ve pozisyon alırlar...

İlerde “ben demiştim” demek için...

Ben böyle kalemlerden ve gazetecilerden hiç olmadım...

Tersine birisi düşmeye başladığında, durumundan ötürü ona daha fazla sahip çıkmaya başladım...

***


Aziz Yıldırım mesafeli bir dostluk ilişkisi içinde olduğum bir spor adamı ve kulüp başkanı...

Ona bu mesafeden dostça bir uyarıda bulunayım...

Aykut Kocaman-Alex olayında, Fenerbahçe taraftarının Alex’ten yana olmasını iyi süzen bir kesim, bu olayın üzerinden Aziz Yıldırım için tam tam çalma çabası içinde...

Aziz Yıldırım’ı hiç eleştirmeyen isimlerin, “Ama Başkan da bu kadar yapmamalıydı” gibi serzenişlerde bulunduğunu görüyorum...

Yavaş yavaş bir şeyler ısıtılıyor...

Aziz Yıldırım cezaevi günleri gibi görmemeli hiçbir şeyi...

Köprünün altından bir miktar su akmış ki, “borsa gibi olayları süzen bezirgan takımı, yeni duruma göre vaziyet almaya başlamış...”

Aziz Yıldırım bu durumu iyi süzmeli...

*****


KATİL KALP KRİZİ Mİ YOKSA COFFEY’NİN YAKINLARINDA YAŞAMIŞ BİRİSİ Mİ?..

“Adım Coffey... Coffee (kahve) diye okunuyor, ama yazılışı farklı...”

Yeşil Yol filminin metafizik gücüyle ölecek hastaları iyileştiren, iyi kalpli, çocuk ruhlu, sevecen, iyiliksever, idam mahkumu John Coffey (Michael Clarke Duncan) dün 54 yaşında hayata veda etti...

13 Temmuz’da kalp krizi geçirdi...

O günden beri bir türlü iyileşmedi...

1.96 boyundaydı ve çok şişmandı...

***


Stephan King’in romanından uyarlanmış, inanılmaz bir filmdi Yeşil Yol filmi...

Dün ölen Coffey, iki küçük kıza tecavüz etmekten idama mahkum edilmişti...

Ölümü bekliyordu...

Ancak film ilerledikçe görüyorduk ki, Coffey değil iki küçük kıza tecavüz etmek, bir karıncayı bile ezmekten acizdir...

Altın gibi bir kalbi vardır...

O altın kalbini insanları iyileştirmeye, hastalıklarını tedavi etmeye kullanır...

Metafizik güçleriyle hapishane müdürünün ölmek üzere olan karısını kurtarır...

Gardiyanın prostat sorununu halleder...

Müthiş bir adamdır, bütün iyi insanları korur...

Gardiyanlar bir süre sonra, Coffey’nin “iki küçük kıza tecavüz etmediğini” anlarlar...

O tecavüzü gerçekleştiren kişinin, hapishanede kalan bir başka cani ruhlu mahkum olduğunu farkederler...

***


Fakat yasal yolları işletip, idam mahkumiyetini geri döndürmek mümkün değildir...

Daha doğrusu gardiyanlar, sonu meçhul dolambaçlı süreci işletecek bir girişimde bulunmaktan kaçınırlar...

John Coffey suçsuz yere göz göre göre, hapishanede birçok insanın ve yakınının hayatını kurtardığı halde, elektrikli sandalyeye oturtulur...

İnsanı altüst eden, çok etkileyici bir infaz sahnesi vardır...

İçinizden bir şeylerin koptuğunu hissedersiniz...

İyiliğin karşılıksız kaldığını düşünürsünüz...

Adalet duygunuzun rencide oluşunu yaşarsınız...

O iri yarı gövdesiyle dünya güzeli bir insandır Coffey ya da gerçek ismiyle Michael Clarke Duncan...

***


Dün Amerika’da iki ay önce geçirdiği kalp krizinden kurtarılamayarak ölen aktör o Michael Clarke Duncan’dır...

Dünyalar güzeli kalbi taşıdığı o iri gövdesi bu kadar şişman olmasaydı, muhtemelen Coffey bugün, kalp krizini aşmış ve yaşıyor olacaktı...

Sağlık Bakanlığı’nın “obeziteye ve şekere karşı” açtığı savaşa burun kıvıranlar, 54 yaşındaki Coffey’in ölümünün ne anlama geldiğini anlayabilirler mi acaba?..

Çocukluğumuzda büyük çoğunluğumuza “doyana tıksırıncaya kadar yemek yemek, tatlı, gofret, çikolata, şekerleme alışkanlığı vermek” ebeveyn ve bakıcılarımız tarafından bilinçaltımıza şırıngalanan davranış biçimleriydi...

***


Çocuklukta bilinçaltımıza “işlenen ölüm nedenleri” büyüdüğümüzde kolay kolay değiştiremediğimiz “öğrenilmiş çaresizliklerimiz” olarak ortaya çıktı...

Şartlanmaları kolay değiştiremeyen beyinlerimiz, “gizli katillerimizi bilmeden” hayatı yaşayabilmek için savaştı durdu...

“Sağlık uğruna yapılan kampanyaları” siyasetten çok daha fazla önemsemem bu yüzden...

Bu kampanyalar hayat kurtarıyor çünkü...

Coffey 54 yaşında yalan yanlış bir “beslenme” şartlanmasının yarattığı obezitenin sonunda ölecek adam mıydı?..

Katili kalp krizi mi yoksa Coffey’in çok yakınlarında yaşamış birisi mi?..

*****


EVRENİN İŞLEYİŞİ İNSAN VÜCUDUNUN HÜCRELERİ GİBİDİR...

“Bedenimizdeki her hücremizin iç diyaloğu ‘Nasıl yardım edebilirim?..’ diye sormaktır...

Kalp hücreleri, bağışıklık sistemi hücrelerine, bağışıklık sistemi hücreleri, mide ve akciğer hücrelerine yardım etmek ister...

Beyin hücreleri de diğer tüm hücreleri dinler, yardım eder...

Bedenimizdeki her hücrenin sadece bir fonksiyonu vardır...

O da diğer hücrelerimize yardım etmektir...

***


Kendi bedenimizdeki hücrelerin davranışlarına bakarak doğanın nasıl işlediğini görebiliriz...

Bu doğanın dehasıdır ve bunlar Tanrı’nın düşünceleridir...

Gerisi teferruattır...”

(Deepak Chopra’nın Başarının 7 Spiritüel Yasası isimli çalışmasından)

Haberin Devamı
Haberin Devamı
DİĞER YENİ YAZILAR