Aziz Yıldırım artık daha fazla dolduruşa gelmemeli...

“Futbol sadece futbol değildir...” dediğimizde, küçümseyip burun kıvıran ağır siyasi yazar aidiyeti, Aziz Yıldırım ve Fenerbahçe olayını bir türlü yerli yerine oturtamıyor...

Oysa konu çok basit...

“Siz bir takımı şikecilikle suçladığınızda”, o takımın milyonlarca taraftarını da şike yapmakla suçluyorsunuz...

Çünkü takımla, taraftar tek bir aidiyettir...

“Siz şampiyonluğu şike yaparak aldınız” diyorsanız, “milyonlarca tarafarın şampiyonluk sevincini şikenin gölgesi altına sokup” ezip geçiyorsunuz...

***


Futbolun kimyasında bazılarının anlayamadığı budur...

Onun için bu şike soruşturması başladığından beri, “Kulüplerle, kişileri ayırın... Cezaları kulüplere kesmeyin... Küme düşürmeyi zinhar aklınızdan geçirmeyin... Cezalarda insaf sınırlarını zorlamayın... Futbolun bütün günahını tek bir sezona tek bir gruba yüklemeyin...” diye bir yıl boyunca söyleyip durdum...

Bazıları bunları anlamadı...

Futbol medyası “olayları köpürterek, kendilerine prim yapmayı seven kesiminin dolduruşlarıyla” futbolun kimyasını değiştirebileceğini sandı...

***


Şimdi o günler geride kaldı...

Futbolda ne, ne kadar yapılır nasıl yapılır, insanlar, kulüpler, taraftarlar rencide edilmeden nasıl mesafe katedilir, yol alınır, biraz daha aydınlandı...

Fakat şimdi büyük bir tehlike kapıda bekliyor...

Fenerbahçe Başkanı Aziz Yıldırım’ın mahkumiyet aldığı karar günü tahliye edilmesi, “Bir sivil toplum örgütü zaferi... Bir muzaffer direnişin galibiyeti... Bir yıkılmaz kalenin zaptedilemeyen direnişi” havasında verilmekte...

Aziz Yıldırım bu dolduruşlara gelmemelidir...

***


Doğrudur, başkanı olduğu Fenerbahçe, Türkiye’nin en etkin sivil toplum örgütlerinden biridir...

Takımının şampiyonluğunun gölgede kalmaması için, sonuna kadar mücadeleye hazır milyonlarca taraftarı vardır...

Fenerbahçe taraftarı, geçtiğimiz bir yıl boyunca “Fenerbahçe kalesini düşürmemek” için elinden gelen her şeyi yaptı...

İddialar karşısında “geri adım atmadı”, takımın düşmesine, puan kaybına neden olacak gelişmelere durmaksızın reaksiyon gösterdi...

Ancak bunların hepsi Fenerbahçe için yapıldı...

“Fenerbahçe küme düşmesin, Fenerbahçe’nin puanları silinmesin, Fenerbahçe Avrupa’dan men edilmesin, Fenerbahçe rezil edilmesin” diye yapıldı...

***


Aziz Yıldırım’ın arkasında biriken güç, “Fenerbahçe küme düşürülmesin” diyen taraftar gücüdür...

Onu sonuna kadar destekleyen güç, Fenerbahçe’nin töreni yapılmış şampiyonluk kupasının elinden alınmasına gösterilen protestodur...

Fenerbahçeli, Beşiktaşlı, Galatasaraylı bizler taraftarız...

Biz takımımızla var olduğumuza inanırız...

Takımımızın zaferleriyle coşar, takımımızın yenilgileriyle hayatı kendimize zindan ederiz...

Futboldaki direnişlerimizin, protestolarımızın, coşkularımızın ve yergilerimizin altında bu motif yatar...

***


Bu taraftar motifini yanlış okumamak lazım...

Bir futbol takımı taraftarı, siyasi mücadelelere girmez...

Kayıtsız kalır, gönülsüz davranır...

Onun meselesi kulübünün ceza almaması, rezil rüsva olmaması, rakip takımın ve camiaların karşısında ezik kalmamasıdır...

Gerisi “teferruat bile değildir, ne Fenerbahçe ne Beşiktaş ne Galatasaray’ın gerçek seyircisi” için...

***


Aziz Yıldırım bu gerçekleri iyi bilir...

Fenerbahçe seyircisi için neyin önemli olduğunun farkındadır...

Evindeki ilk gecenin ardından yaptığı kahvaltıdaki konuşmanın yanlış anlaşıldığını söylemesi, Aziz Yıldırım’ın Fenerbahçe gerçeklerini anlık öfke patlamalarına feda etmeyeceğini gösteriyor...

Fenerbahçe için doğrudur yaptığı...

Fenerbahçe siyasi bir teşkilat değil...

Elbette Türkiye’de “ağır bir siyasi atmosfer var...”

Yıllardır tutuklu olan gazeteciler, asker ve sivil bürokratlar, devam eden ve ne zaman biteceği meçhul büyük davalar...

Her birinin siyasi ağırlığı, hukuki müktesebatı ve kitaplara konu olan bir külliyatı var...

Fakat Fenerbahçe bu siyasi mücadelenin bir aktörü ya da mağduru değil...

***


Böyle bir mücadeleye kalkıldığında, Aziz Yıldırım da bilir ki arkasında aynı taraftar kitlesini bulmayacaktır...

Arkasındaki milyonlar Fenerbahçe taraftarıdır ve durumları Fenerbahçe’nin durumuyla sınırlıdır...

Futbol taraftarından siyasi cenahlar yaratma hastalığı eskidir...

Futbolun kimyasını bilmeyenlere söyleyeyim...

“Futbol taraftarını siyasileştirmeye çalışanlar, bugüne kadar bir cacık bile yapamadılar...”

*****


AZ YEMEK ÇOK YEMEKLE UĞRAŞMAYI BIRAKIN, HAYATINIZA SPORU SOKUN...

Diyet endüstrisi milyarlarca doların döndüğü, gittikçe büyüyen bir pastanın paylaşımı için yüzbinlerce yeni aktörün piyasaya girdiği bir cangıl...

Her yeni diyetisyen, kendini pazarlamak, işine yer açmak amacıyla bilinen formüllere küçük eklemeler yaparak piyasada arz-ı endam ediyor...

Biz de her gün gazetelerde, televizyonlarda sanki her biri yeni bir “mucize formülmüş” gibi, yeni sandığımız haberleri okuyoruz...

***


Oysa, fit olma, zayıf olma, sağlıklı yaşama olgusu, hayatın içine sadece sporu ve hareketi katarak elde edebileceğimiz bir şey...

Spor zayıflamak için, günlük yaşamınızın şeklini değiştirmek için gerekli...

Örneğin her gün düzenli spor yapabilen birisi, zaten bir süre sonra, sağlıksız denilen yaşam biçimlerini terk etmek zorunda kalacak...

Her gün doğru düzgün spor yaparak, bir taraftan içki sigara, diğer yandan sınırsız gece hayatını yaşamazsınız...

Bunları yaşarsanız, her gün düzenli spor yapamazsınız...

***


Eğer hayatı sağlıklı yaşamak istiyorsanız, kendinize “Yemek yemeyeceğim... Daha az sigara içeceğim... İçkiyi Ramazan’da içmeyeceğim...” gibi hedefler koymaktan vazgeçin...

Siz kendinize “her gün spor yapacağım” hedefini koyun...

Ötekilerden zaten yavaş yavaş vazgeçmek zorunda kaldığınızı göreceksiniz...

Kendinize ilkokul öğrencisi gibi yasaklar koymak yerine, yaşam biçiminizi değiştirin...

Hayatınıza sporu sokun...

Her şeyin mucizevi bir şekilde değiştiğini göreceksiniz ve hayattan büyük tat almaya başlayacaksınız..

*****


SENİNLE GURUR DUYUYORUM UTKU’M...

Seninle gurur duyuyorum...

Hayır başkaları röportaj yapmayıp da sen yaptığın için değil...

Beşar Esad röportajını yaparkenki gazetecilik ustalığın için...

Gazetecilik dışında hiçbir hesabın olmadığı için...

Ne gereğinden fazla agresif sorup, “kendinin ne kadar mühim bir gazeteci” olduğunu ispata yöneldin...

Ne “yumuşak” sorular sorup, Esad’ın tek taraflı propagandasına alet oldun...

Söylediklerini söylemesine izin verdin...

Türk kamuoyunun kafasındaki soruların hepsini tek tek sormaktan imtina etmeden...

***


Bu haliyle röportajın Ankara için bir referans...

Seni bir zamanlar kimselerin yapmaya cesaret edemediği bir röportaja götürdüğüm günü hatırlıyorum şimdi...

O kadar adam arasından seni seçmiştim...

Araştırmacıydın, akıllıydın, tertemiz bir çocuktun...

O günlerin röportajlarındaki “objektif ve hesapsız gazeteciliğimizin” bugünlere ulaşmanda ne kadar rolü olduğunu bilemem...

Fakat senin yetişmende katkım olduysa, bundan gurur duyarım...

Hep böyle kal...

Hep hesapsız kitapsız yap röportajlarını...

Röportaj yaparken tek hesabın gazetecilik olsun...

Başkaca hiçbir hesabın olmasın ne derinde ne yüzeyde...

Hesap gütmediğinde göreceksin ki, etrafında her şeyi hesap olanların yaldızları birer birer dökülecek...

Sen ise onların arasında tek başına bir yıldız gibi parlayacaksın...

Seninle gurur duyuyorum Utku’m...

Haberin Devamı
Haberin Devamı
DİĞER YENİ YAZILAR