Bir hastanenin VIP hastalardan sorumlu, çok tanınmış kadın müdiresi, çok önemli bir ameliyatını başka bir hastanede yaparsa “niye” demez misiniz?..
Dersiniz elbette...
Amerikan Hastanesi’nde VIP hastalardan sorumlu Semra Hanım isimli gün görmüş, çok halim selim bir hanımefendi vardı...
Geçen gün onun tıpkı benim gibi bir bel ameliyatı geçirdiğini, öğrendim...
Kendisini arama fırsatı bulamadım, fakat öğrendiğime göre, Semra Hanım yıllardır gururla görev yaptığı Amerikan Hastanesi’nde bel ameliyatını olmamış...
Bir başka hastaneye gitmek zorunda kalmış...
Çünkü Semra Hanım’ın ameliyat olacağı doktor Amerikan Hastanesi’ne gelmiyormuş...
Peki koskoca VIP Müşteri İlişkileri Müdürü hanımefendi niye kendi hastanesinin doktoruna belini ve kendini emanet etmedi dersiniz?..
Acaba o hastanede ilgili serviste görev yapan Fahir Özer isimli bir profesörle ilgili mi bu durum?..
Yaklaşık on yıl önce, belimdeki şiddetli ağrılardan dolayı, doğduğum hastane olan Amerikan Hastanesi’ne gitmiştim...
Fahir Özer isimli doktor beni muayene etmiş ve ameliyatıma karar vermişti...
Ameliyattan çıktığımda belimde bir komplikasyon kalması ihtimalinin binde 2 olduğunu söylemişti aynı doktor bana...
Tam bir yıl sonra belimde, tam olarak aynı yerde nüksetti aynı sorun...
MR çektirmeye gidip, sonuçlarını doktora gösterdiğimde bana hiç sıkılmadan şöyle söylemişti:
-”Bir daha ameliyat etmemiz gerekecek...”
Kadavra olacak başka bir kobay bulmasını temenni ederek ayrılmıştım yanından...
Sonraları aynı doktordan “sakat kalan” birçok hastayla karşılaştım...
İnanılmaz bir şeydi...
Aynı doktor bana tesadüf eden bir sürü kişiye başarısız ameliyat yapmıştı...
Fakat ilginç bir şekilde, bu doktor Amerikan Hastanesi’nde ne hikmet-i ilahi ise, özel olarak korunuyor, hiç kimse bunca şikayete rağmen en ufak bir girişimde bulunmuyordu...
En sonunda geçtiğimiz günlerde Amerikan Hastanesi’nin 20-25 yıldır en önemli müşteri hizmetleri görevlerinden birinin başında bulunan bir hanımefendinin Profesör Doktor Fahir Özer’e kendi bel ameliyatı için gitmeyi reddettiğini ve başka bir hastanede başka bir doktora kendini emanet ettiğini öğrendim...
Bana bunu anlatanlar; “Sakın yazma bu olayı... Doktor Fahir’e bir şey olmaz... Semra Hanım işinden olur...” dediler...
“Olmaz” dedim...
Dedim ama, doğrusu merakla bekliyorum ben de ne olacak diye...
HAYATI HAK ETMEDİĞİNE İNANANLARIN YAKALANDIĞI HASTALIK; ASTIM...
Hayatı içten içe hak etmediğine karar verenlerin...
Nefes bile almaya hakkı olmadığına inananların yakalandığı hastalıktır astım...
R.Şanal Quantum İyileşme kitabında şöyle yazıyor:
“Bir astım hastasının küçük kardeşi gözümün önünde kamyonun altında kalmıştı...
Kardeşi mosmor olmuş göğsüyle kucağında can vermişti...
Kardeşinin morarmış göğsünü hatırladığında hayatı hak etmemekle ilgili kararını da hatırladı...
O şimdi çok iyi nefes alıyor ve hiçbir alerjisi kalmadı...
Hatta merkezimizde eğitmen olarak çalışmaya bile başladı...
Konuşurken hırıltılı çıkan sesi değişti artık...”
Beni kötü hissettiren bir korkunun, temelini keşfettim geçenlerde...
Yıllar önce yaşadığım bir tedirginlik; korku haline dönüşerek, sonraları beni olur olmaz yerlerde esir alıyordu...
Onu olayı bulup, içimden çıkardığımda astım hastası gibi, içimdeki tedirginlik yok oldu gitti...
Bizler fizyolojik görünen sorunlarımızın, psikolojik olduğunu anladığımızda, hayatımızda yeni bir evre oluşur...
Tabii olaya fizyolojik değil, psikolojik demek yetmez...
O psikolojinin kaynağını bulmak o kadar kolay değildir...
Fakat bilmeniz gereken şey hayattaki psikolojik blokajlarınızın başınıza neler açtığıdır...
Bunu karaciğerinize, kalbinize, tansiyonunuza bakan doktor size söylemez...
Onlar ilaç vererek karaciğeri rahatlatmaya, stent takıp kalbe giden damarları çalıştırmaya, tansiyon hapı verip tansiyonunuzu düşürmeye çalışırlar...
Hep aynı reçeteleri yazarlar, hep aynı önlemleri tekrarlayıp dururlar...
Bu doğaldır, onların görevi budur...
Fakat kalp sağlığınız stent takmaktan, tansiyon hapı almaktan çok öte şeyler gerektirir...
Beyninizde oluşturduğunuz psikolojik blokajları, nelere kadir olabileceğinizi bir bilseniz, o blokajları daha şimdiden kaldırmaya başlardınız...
HAYALİ MOBİLYA İHRACATÇISI YAHYA DA ÖLDÜ İŞTE...
Onu Swiss Otel’in saunasında görmüştüm...
Uzun bir yüzme maratonundan çıkmış, ter atmak için saunaya girmiştim...
Küçücük odada onu gördüm...
Bir o bir de ben vardık, başkaca kimseler yoktu saunada...
“16 yaşımdayken bu adama duyduğum tepkiyi kime duydum acaba?..” diye geçirdim...
Milliyetçi Cephe (MC) hükümetlerinin Türkiye’yi kasıp kavurduğu yıllardı...
Gençliğe gına gelmişti...
İnsanlar ölüyordu, gençler ölüyordu...
Başbakan Sülemyan Demirel’di...
O ünlü sözünü söylediği günlerdi o günler:
- “Bana milliyetçiler suç işliyor dedirtemezsiniz...”
Tam o günlerde 25 yaşındaki yeğeni, İsviçre’ye hayali mobilya ihracat etmiş gibi gözüküyordu...
O tarihte hükümet mobilya ihracatı yapanlar için yüzde 75’lik bir teşvik çıkarmıştı...
Süleyman Demirel’in yeğeni Yahya Demirel, “hayali olarak mobilya ihraç etmiş”, yüzde 75’lik teşvikten yararlanarak o tarihte 20 milyon liralık bir kazancın sahibi olmuştu...
Aslında Yahya’nın yaptığı şey, bir uyanıklıktı...
Bu teşviklerin amacı yurt dışındaki dövizi bir şekilde Türkiye’ye getirmek, meteliğe kurşun atan Merkez Bankası’nın döviz rezervlerini bir miktar rahatlatmaktı...
Alan memnun satan memnundu...
Yahya da uyanıklık yapmış, hayali mobilya ihraç ediyor gözüküp, ihtiyaç duyulan dövizi Türkiye’ye getirmiş, karşılığında 20 milyon Türk Lirası teşvik almıştı...
Turgut Özal yıllar sonra, Yahya’nın yaptığını bizzat teşvik edecek dövizin Türkiye’ye geri gelmesi için, hayali ihracatı destekleyecekti...
O gün gençler öldürülürken, ‘Bana miliyetçiler suç işliyor dedirtemezsiniz’ diyen Süleyman Demirel’in öz yeğeni Yahya bir de hayali mobilya ihracatından 20 milyonu götürünce, gençliğin verdiği nahif coşkuşyla “Yahya’ya en ağır saldırıları” reva görmüştük...
Şimdi o adam saunada karşımda oturuyor, ter atıyordu...
İçimden geçen duygu patlamasını yansıtmadım...
Bir şey söylemedim o adama...
O tek başına saunada ter atmaya devam etti...
Ben başımı iki elimin arasına aldım, bir süre geçmişi gözümün önüne getirdim...
Uzunca bir terleme seansının ardından saunayı terkettim...
Yahya’nın öldüğünü haber verdiler dün...
Hala kızgın mıydım ona, yoksa üzgün mü doğrusu kestiremiyordum...
Saunada gördüğüm Yahya Demirel’in yaz kış o otelde konakladığını öğrenmiştim...
İçimde solcu gençliğimin kızgınlığı hortlamış, “Normaldir, otelde kalacak tabii” demiştim...
Muhtemelen hiç bu kadar ağır tepkiyi haketmemiş bir genç adamdı Yahya Demirel...
Demirel’in yeğeni olarak yaptığı hayali ihracat bütün Türkiye’nin nefretini üzerine çekmişti...
Sonra banka boşalttığı söylendi...
İlginçtir Demirel hep yeğenine sahip çıktı...
“Müteşebbis bir genç adamdır o...” diyerek...
Karışık, karmakarışık duygular içindeyim...
Allah günahlarını affetsin ve rahmet eylesin deyip, hakkımızı helal ederek son yolculuğuna uğurlayalım merhumu...
Haberin Devamı
Haberin Devamı

