Alex gibi bir futbolcuyla “veda”laşması böyle mi olmalı Fenerbahçe’nin?..

2004 yılından beri sekiz senedir Fenerbahçe’de Alex...

172 golün, 139 asistin sahibi bu kulüpte...

Fenerbahçe’ye gelip, en uzun oynayan, en büyük başarıların altına imza atan, en başarılı yabancı Alex...

Heykeli dikiliyor Yoğurtçular Parkı’na...

Taraftar, kendisine şampiyonluklar kazandıran, futboluyla ilahlaşan, Fenerbahçe’yi sahada şahlandıran Alex’i seviyor...

Taraftarın en sevdiği futbolcu olan Alex, dün Fenerbahçe’den apar topar sözleşmesini feshederek ayrılıyor...

***


Bunun adı kulüp yönetimi değildir...

Bunun adı usta bir teknik teknik direktör idaresi olamaz...

Bunun adı kriz çözümü değildir...

Bunun adına ‘yıldız yönetme’ denemez...

Alex’in gidişi, olsa olsa “gündem yaratarak, dikkatleri dağıtma” operasyonudur...

Fenerbahçe yönetimi Alex’in ismi üzerinden, “gündemi başka yere çekmekte ve başarısız sonuçların üstünü örtmektedir...”

Beşiktaş’ta Quaresma gibi iki sezondur ne oynayıp ne oynamadığı belli olmayan bir adam “kriz” oluyorsa, Fenerbahçe’nin heykeli dikilen starının durup dururken ayrılması büyük bir krizdir...

Kim çıkardı bu krizi Fenerbahçe’de?..

Çıkan krizi kim çözemeyip bu noktaya getirdi?..

Birisini bana şu soruların cevabını vermeli:

***


1) Alex niye gitti bu takımdan?..

Kala kala Alex mi kalmıştı, Fenerbahçe takımından gidecek?..

2) Alex’in yerine oynayacak futbolcu yok Fenerbahçe’de...

Alex dışında doğru düzgün bir 10 numara yok...

O zaman Alex niye yok?..

3) Bir futbolcu hayatı boyunca bir takımda kalamaz elbette...

Fakat Alex gibi Fenerbahçe’ye bu kadar hizmet etmiş, bu kadar yararlı olmuş bir futbolcuyla “vedalaşma” böyle mi olmalıydı?..

Daha şık, daha vefalı, geçmişi daha fazla anan, bir tablo niye yaratılamadı Fenerbahçe’de?..

4) Gerçekte ne oluyor Fenerbahçe’de?..

Bunca transfer yapılıyor, bunca para dökülüyor...

Takımın kimyası değiştirilecek, karar verilmiş...

Takımlar futbolcularla kaim değildir...

Fakat 8 yıl size gol ve asist krallığı yapmış bir futbolcuyla da böyle ayrılınmaz...

Doğru Alex Fenerbahçe’den büyük değil...

Fenerbahçe Alex‘ten büyük...

Ancak bu tutum, Alex‘ten büyük olan Fenerbahçe’nin tutumu değil...

Egosuna yenik düşen, küçük hesaplar peşinde koşan bir Alex yönetimidir Fenerbahçe’de yapılan...

*****


TAYYİP ERDOĞAN TÜRKİYE’NİN YENİ BAŞKANI OLACAK, CUMHURBAŞKANI DEĞİL!..

Hala eski terimlerle ve kavramlarla Türkiye’yi okumaya çalışıyor medya...

Önceki gün, birçok haber kanalı saatlerce yorum yapıyor...

Spikeri, muhabiri, editörü hep aynı şeyi söylüyorlar.

- “Tayyip Erdoğan son kez katılıyor AKP kongresine... Bundan sonra Cumhurbaşkanı olacak...”

Oysa dikkatli bir gazeteci gözü, hemen anlar ki, AKP’nin Ankara Kongresi’nde esen hava, “bu noktada Cumhurbaşkanlığı’na çıkacak bir liderin son parti genel başkanı seçildiği kongre değildir...”

***


Bu kongre, “Seçimle Başkanlığa giden bir liderin” gövde gösterisidir...

Tayyip Erdoğan bir gövde gösterisi yapıyor...

Bu gövde gösterisinin amacı, buradan Abdullah Gül türü Cumhurbaşkanlığı’na gitmek değil...

Tayyip Erdoğan önceki günkü gövde gösterisiyle “Türkiye’ye fiili Başkanlık sisteminin gelmekte olduğunu” anlatıyor...

- “Ben seçileceğim...” diyor, “Benim seçilmem, Abdullah Gül’ün veya daha önceki Cumhurbaşkanlarının parlamentoda seçimlerine benzemeyecek... Ben halkın oylarıyla seçileceğim... Türkiye’nin yeni Başkanı olacağım... 2023’e ben götüreceğim ülkeyi... Vizyonumuz da 2071’e götürmek bu ülkeyi...”

***


Bu söylenenleri anlayabilmek için, tecrübeli ve dikkatli bir gazeteci olmak yeterli...

Fakat aklınız papağan gibi eski söylenenleri tekrarlamaktan ibaret düşünmeye alışıksa, yapacak bir şey yok habire “Tayyip Erdoğan’ın son kongresi... Bundan sonra Cumhurbaşkanı olmayı düşünüyor...” der durursunuz...

Oysa Türkiye’ye adı ne olursa olsun pratikte Başkanlık sistemi geliyor...

Türkiye’nin seçilmesi muhtemel yeni Başkanı ilan ediyor:

“Sistem değişiyor... Artık Başkan geliyor...” diye...

Papağanlar devam ediyorlar:

- “Tayyip Erdoğan Cumhurbaşkanı olacak...” şeklinde...

Öyle değerlendirdiğinizde, Abdullah Gül mü yoksa başkası mı AKP’nin başına geçecek diye seçim toto oynarsınız...

Oysa “papağanca düşünmeyi bırakmışsanız”, göreceğiniz şey açıktır:

“Türkiye’nin seçilmiş yeni Başkanı Tayyip Erdoğan olacak... Parti de icra da ona bağlı olacak...”

Bu kadar açık...

Bu kadar basit...

Tabii görmek isteyen için...

*****


HASANOĞLAN KÖYÜNDEN ÇIKAN SAMANYOLU

Şafak Yavuz 2000 yılında Berkant’la uzun bir televizyon söyleşisi gerçekleştiriyor...

Türkiye’yi kasıp kavuran şan ve şöhret yılları geride kalmış, Mersin’de içkili bir lokalde program yapıyor o sırada Berkant...

Göztepe Parkı’nın karşısında mütevazı bir evde oturuyor...

Karısı ve son eşinden olan iki çocuğuyla...

Bu ülkede “anılarda en fazla yer eden şarkının yani Samanyolu’nun solisti” Berkant...

Ankara’nın Hasanoğlan köyünden çıktığını söylüyor Berkant...

- “Hasanoğlan köyünden çıkıp, İstanbul’da bir numara oldum bu hayatta...” diyor...

Haklı bir gururu var...

- “Samanyolu şarkısı yaşadıkça ben de yaşayacağım... Bunu biliyorum... Elvis Presley gibi” diyor...

Belli ki kendisiyle hemen hemen aynı yıllarda doğan Elvis’le arasında bir paralellik kuruyor...

Oysa ilk İstanbul macerası Erol Büyükburç, Tanju Okan gibi starların arasından sıyrılamadığı için hüsranla sonuçlanıyor...

- “1967 yılında yağmurlu bir günde Samanyolu’nu söylemek için stüdyoya girdim... O günü hiç unutamam...” diyor...

***


Giriş o giriş...

Stüdyodan Bay Samanyolu olarak çıkıyor...

Bir daha hiçbir parçanın kazanamayacağı bir başarıyı kazanarak...

- “Hiçbir parçam Samanyolu’nu aşıp, doğru düzgün kitlelere ulaşamadı... Hep Samanyolu’nun gölgesinde kaldı...” diyor; “Fakat biliyorum ki, ben ölsem de Samanyolu yaşadıkça ben yaşayacağım...”

Alkolle haşır neşir geçen yıllar...

Alkolü bıraktıktan sonra, mütevazı kulüplerde şarkı söyleyerek ekmeğini çıkarma mücadelesi...

Müzik eğitimi almadan piyano çalabilen bir adam o...

Liseyi Denizli’de yatılı okuyan...

Düğün salonlarında şarkı söyleyerek hayata başlayan...

Bir ara para kazanmak için Perşembe Pazarı’na gidip iş arayan...

Yurdaer Doğulu ve Vasfi Uçaroğlu’yla çalışan...

Radyodan ezberlediği yabancı şarkıları söyleyerek şarkıcılığa başlayan...

***


- “Hayatta arkaya bakmak insana hiçbir şey kazandırmaz...” şiarını benimsedi her nedense...

- “Kolay değil, Hasanoğlan köyünden çıkan Berkant...

İstanbul’a geldi birinci oldu...

Samanyolu parçası için yağmurlu bir günde stüdyoya girdim... Parça TRT’den geçmedi... İlk bir ay plak hiç satmadı... Sonra patladı... Ondan sonra bütün şarkılarım onun gölgesinde kaldı...”

Ne garip...

Geçenlerde Ertem Eğilmez’le ilgili bir belgeselde Halit Akçatepe’yi izliyordum...

Hababam Sınıfı’nın ünlü Güdük Necmi’si...

- “Hayatımdaki bütün roller, Güdük Necmi’nin gölgesinde kaldı... Hep Güdük Necmi olarak hatırlandım...”

12 yıl önceki Şafak Yavuz röportajında, “Herhalde sahnede ölürüm...” dedi Berkant...

Elbette sahnede öldü Berkant...

O hiç sahneden inmemişti ki!..

Haberin Devamı
Haberin Devamı
DİĞER YENİ YAZILAR