Abdullah Gül Başbakan’lık mücadelesine mi hazırlanıyor?..

Bodrum’da siyasetle ilgili değilim...

Uzun yüzüşler gerçekleştiriyorum...

Oğluma basketbol koçluğu yapıyorum...

Kızlarımla, annemle, babamla ilgilenip güzel bir yaz geçirmelerine çabalıyorum...

Yaz denizinin kıyılarında akşam yemekleriyle huzur bulmaya çalışıyorum...

Üç kuşak insanın arasında harç olmanın kutsal amacının hazzıyla; kendimi yeni bir ruhani sınavdan geçiriyorum...

***

Belki de bu kadar uzakta kaldığım ve yüksekçe bir yamacın üzerinden bakabildiğim için; ağaçların önümü kesemediği alanları açık ve net seçebiliyorum...

Tayyip Erdoğan’ın Cumhurbaşkanlığı’na kaymasından sonra, Abdullah Gül’ün çevresindeki yakın çemberin onu aktif siyaset için ikna ettiğini hissediyorum...

Abdullah Bey’in önceki günkü konuşmasının, AKP Başkanlığı ve Başbakanlık için aktif siyaset işareti sayılabileceğini fark ediyorum...

***

Elbette fark ettiğim başka derin ve ince gelişmeler var...

Onları şimdilik söylemeyeyim...

Farkındayım ki; çevresinde ve kendisinde büyük bir hazırlık var Abdullah Gül’ün...

Gül; artık Başbakan’lığın “Kendisine altın tepside verilmesini bekleme günleri“ni geride bırakmış...

Haberin Devamı
Haberin Devamı

***

Kendi partisi içinde yeniden liderlik mücadelesine hazırlanıyor...

Amaç kendi deyişiyle; “Bugüne kadarki başarıları, bir üst lige çıkartacak, Türkiye’yi uluslararası hukuk ve demokrasi standartlarına uygun bir zemine taşıyacak bir hareket”in başlangıcı olmak...

***

Abdullah Gül’ü; Bülent Arınç, Cemil Çiçek, Hüseyin Çelik, Abdülkadir Aksu

gibi AKP içinde üç dönemi sona eren, ağır toplar destekliyor...

AKP’nin içinde genç bir kesim ise, Ahmet Davutoğlu ismini öne çıkartarak partinin yenilenmesi ve tazelenmesi gerektiğini söylüyor...

Abdullah Gül’ün sloganı son yıllarda kaybettiğimiz; “Ulusal ve uluslararası uzlaşı ve hoşgörü“ olacak...

Siyasette kılıçlar, Cumhurbaşkanlığı için değil, Cumhurbaşkanlığı sonrası için çekiliyor... Bu yeni siyasi yol ayrımı Türkiye’de Başkanlık sisteminin geleceğini de belirleyecek... Abdullah Gül Başkanlık sisteminin “Türkiye için bu şartlarda yararlı olmayacağını“ söylemişti...

Haberin Devamı
Haberin Devamı

Olası Başbakan’lığında; Tayyip Erdoğan’ın Başkan yetkileriyle hareketine

karşı çıkar...

***

Kartlar yeniden dağıtılıyor...

Türkiye çok farklı bir “siyasi mücadele“ zeminine kayıyor...

Acaba Tayyip Erdoğan bu durumda ne düşünecek?..

Yıllardır yol arkadaşı olan Abdullah Gül için ne söyleyecek?..

AKP yeni durum gerçekleşirse, nasıl şekillenecek?..

Süleyman Demirel Çankaya’ya çıktığı gün; elleriyle kurduğu partisinde Tansu Çiller’in gelişine engel olamamıştı...

İsmet Abi hüzünlü bir şekilde kongre salonunu terk etmişti...

Tayyip Erdoğan; Abdullah Gül, Ahmet Davutoğlu...

Türkiye bu üç ismi bugüne kadarkinden çok farklı bir biçimde duyacağa benziyor...

*****

ÜÇ KUŞAK BODRUM GÜNEŞİ...

2008 yılbaşında “50. evlilik yıldönümleri geliyor...” demiştim;

-”Al anneni babanı yılbaşı için Viyana’ya götür... 50. evlilik yıllarına bir armağan olsun onlara...”

Viyana’daki yılbaşı gecesinden ziyade, yılbaşının ertesi günü annem ve babamla yaptığımız uzun sohbet etkilemişti beni...

Soyağacımla ve onların geçmiş yaşamlarıyla ilgili, o güne kadar pek kayda almadığım anekdotları dinlemiş, kuşaklar öncesi geçmişime dair; durmuş oturmuş bir duruş sahibi olmuştum...

Haberin Devamı
Haberin Devamı

O günkü konuşmalarımız sonrası; dedelerimin ruhlarının rahatladığını, sıkışıklıktan kurtulduğunu, ferahladığını fark etmiştim...

***

İki üç kuşak torunları tarafından konuşulan geçmiş genetik; Viyana’da bir yılbaşı günü, ünlü bir ‘brasserie’de yeniden tescil ediliyordu sanki...

Bir gün gelecek hepimiz bu dünyadan çekip gidecektik...

Yaşarken “sadece biz varmışız” gibi geliyordu hayat bize...

Oysa bizden önce yaşayanlar da muhtemelen aynen böyle düşünmüşlerdi...

Oysa hayat kuşaklardan kuşaklara süzülen bir birikimin köprüsüydü...

Dedeni doğru düzgün tanımıyorsan, aslında ksendini pek tanıyamıyordun...

***

Davranışlarındaki bilinmeyenler, geçmiş kuşaklarının üzerinde yarattığı genetik kodlanmalardı...

Onların hayatları, yaşadıkları ve varoluşları bugün yaşarken sana uzak geliyordu...

Oysa onlar sendiler; sense onlar...

Bunu bugün daha iyi anlıyorum...

***

Altı buçuk yıl geçiyor Viyana’daki 50. evlilik yıldönümü kutlamasının ardından...

Haberin Devamı
Haberin Devamı

Çok ağır sınavlardan geçiyoruz; meşakkatli, ızdıraplı, heyecanlı, mutlu, umutlu, zikzaklı ve öğretici bir dönemi arkamızda bırakıyoruz...

Artık annemle babamı biz çocuklarla tatildeyken, İstanbul’da bakıcıyla tek başlarına yalnız bırakamayacağımı düşünüyorum...

Onlar benim...

Ben de onlar...

-”Hadi hazırlanmaya başlayın...” diyorum...

-”Bu yıl yaz tatiline üç kuşak hep birlikte çıkacağız... Hicret var Bodrum’a...”

Üç çocuk, ben, anne ve baba...

Altı kişilik muhteşem bir yaz ailesiyiz...

Viyana’daki günlerimizde anne baba ben üç kişiydik o tatil mevsimi...

Ailenin tarihini, genlerini öğrenmeye uğraşıyordum başbaşa görüşmelerimizde...

Altıbuçuk yıl sonra üç kuşak, birarada, artık hayatı birarada yaşamak için tatildeyiz...

***

Tatillerimi her geçen gün bilinçli olarak zorlaştırdığımı düşünüyorum...

Sömestr tatilinde üç çocuğumu alıp Amerika’ya gidiyorum...

Zor ama çok öğretici bir tatil geçiriyoruz...

Bu kez “anneyi babayı da alalım öyle gidelim” diyorum...

Robin Sharma “yaşamın yenilenmesinden kaynaklanan rahatsızlık verici durumların, insanı daha sonra inanılmaz ölçüde geliştirdiğini” söyler...

***

90’lara merdiven dayayan iki insanla, 5 yaşındaki torunlarının

aynı masadaki birlikteliğinin yarattığı cümbüş beni yoruyor yormasına fakat;

Bu durumlarda 14 yaşındaki manevi kızım imdadıma yetişiyor...

Sonuçta hep beraber Bodrum’a hicret ediyoruz...

İlk gün uzun uzun yüzüyorum...

Kafamı boşaltmaya, sonsuz ve sınırsız sayıdaki sorunu ruhumda yumuşatmaya, arada 80 yıllık fark olan iki kuşağın arasında köprü olmaya ve hayata katkıda bulunmaya çalışıyorum...

***

Ben bir erkeğim...

Bir kadının anaçlığının dışında yetiştiriliyorum...

Evcimen bir erkek de değilim... Dışarıda; başarı için kodlanmış; koşullandırılmış, vahşi dünyaların ve ormanların ortasında, amansız savaşlardan bugünlere uzanan bir maziden gelmekteyim...

Atina’da geçmiş yıllarım, savaş bölgelerinde geçmiş hayatım,

televizyonlarda yatıp kalkan bir hatıratım, haber peşinde nice ölüm kalım mücadelesi vermiş bir fıtratım var...

***

Şimdi yaşadıklarım, o günlerden daha kolay değil; muhtemelen daha zor...

Belki de onları geçtiğim için bugün görenlerin “Nasıl oluyor?..” diyecekleri bir hayatın içindeyim...

Yaşamın kutsallığı galiba bu noktada başlıyor...

Hayata katkıda bulunmak, değerli olanı ıskalamamak, mutluluğu tarihsel bir perspektiften görmek önemli sanırsam...

Köklerden yeni kuşaklara uzanan çizgide, kendi yaşlılarınla, varsa kendi çocuklarına, bir değer katabiliyorsan anlamı büyüyor hayatın...

O zaman nereden gelip, nereye gittiğini fark ediyor insan...

İnsanlığın nereden gelip,

nereye gitmeye çalıştığını anlayabiliyor...

Bunları günlük hayhuyun içinde egosu patlak dolaşan yaygaracılara anlatmak pek mümkün değil...

Güneş de yavaş yavaş batmakta zaten sahilde...

DİĞER YENİ YAZILAR