AKP iktidara gelirken sandığı gibi güllük gülistanlık bir ülke bulmadı. O sırada en önemli meselenin "türban" olduğuna inanan AKP'li sayısı az değildi. Erdoğan'ın parti lideri olarak açıkladığı 3 aylık eylem planı da "yapılabilir" maddelerin çoğunlukta olduğu bir plandı. Fakat bir iki madde dışında her şey askıda kaldı. AKP lideri Tayyip Erdoğan 3,5 ay sonra hükümet kurma görevini aldı. Ama Gül'ün istifasını Cumhurbaşkanı'na sunmakta, Cumhurbaşkanı'nın hükümeti kurma görevini Tayyip Erdoğan'a vermekte gösterdikleri hızlı davranışı Tayyip Erdoğan'da göremedik. Erdoğan kabine listesini hızlı bir şekilde belirleyemedi. Ankara'dan Tayyip Erdoğan'ın listeyi bugün Çankaya'ya götürebileceği bilgileri geliyor.
Oysa ki: Siirt seçiminin tarihi belliydi, AKP lideri Erdoğan'ın başbakanlık görevini alacağı da çoktan belliydi. Bu süre içinde Erdoğan'ın kuracağı hükümet konusunda kararlarını vermiş olması gerekirdi.

Hükümet ne için var?
Eğer gecikmenin nedeni Erdoğan'ın Abdullah Gül ve partinin diğer sorumluları ile görüş alışverişinde bulunma ihtiyacı ise, bunun da önceden yapılmış olması gerekirdi. Sadece savaşa "kilitlenmiş" olmak zaman zaman gerekçe olarak öne sürülüyor. Hükümet başkanının hiçbir ülkede sadece en önemli meseleye kilitlenmek gibi bir hakkı yoktur. Hükümet ve bakanlar, bütün meseleler aynı anda ele alınabilsin diye, bunlara gecikmeden çözümler getirilebilsin diye vardır. Türkiye birkaç gününü daha istifa etmiş bir hükümetle geçirmiştir. Vakit kaybetmek birkaç gün için olsa da vakit kaybetmektir. İstifa etmiş hükümet üyeleri sadece rutin evraklara imza atarlar. Önemli konularda karar almazlar, önemli işleri ertelerler.

Yönetici "dağılırsa"
Türkiye 1970'lerden bu yana vakit kaybede kaybede, hatta vakit kaybetmeyi bir yaşam biçimi haline getirerek bu noktaya geldi. Önce kaybedilen günler önemsenmedi, sonra haftalar, aylar. Son otuz yılda neler olup bittiğine dönüp şöyle bir bakarsak yılların nasıl boşa harcandığını görebiliriz. Eğer Erdoğan görevi aldığı gün listesini Çankaya'ya götürseydi, hazırlıklarını önceden yapmış enerjik ve kararlı bir yönetici imajı güçlenirdi. Sorunlar yumağının içinde "dağılan" yönetici, güven duygularını kaybetmeye aday yöneticidir.