ABD Başkanı Bush çiğ mısır yedi, Amerikan gazete ve televizyonları "çiğ mısırı kimler yer" diye George W. Bush'la dalgalarını geçtiler. Ne Bush ne de başka birileri çıkıp "işte medya böyle saygısız, yıkıcı yayın yapıyor" diye bağırdı.

ABD yönetiminin sözcüleri gazetecilerin karşısına çıktıkları zaman, kendilerine en ağır sorular, en açık şekilde soruluyor. Ama kimse onlara "senin haddin mi, haddini bil" diye bağırmıyor, tam tersine en sert soruya bile cevap verirken sözlerine "teşekkür ederim" diye başlıyorlar.

* Başbakan bir haber üzerine yine esti püskürdü. Başbakan medyaya ve gazetecilere ilk kez esip püskürmüyor.

Bu çok yetkili kişilerin davranışlarına bakıldığı zaman, gazeteciler "haddini bilmeyen insanlar". Neden? Çünkü o zevatın hoşuna gitmeyen sorular soruyorlar.

* Bu kişilere göre medyada yer alan bütün "aleyhte" haberler yalandır ve kasıtlıdır. Bunlara göre "medyada yalan haber yapma alışkanlığı vardır."

Adını kim hatırlıyor?
Son tren kazası dolayısıyla en çok eleştirilen kişi tabii ki Ulaştırma Bakanı oldu. Bu kişi de kendini savunurken bütün gazete ve televizyonlara yüzden fazla dava açmaya hazırlandığını söyledi.

Bir zamanlar bu ülkede bir Sağlık Bakanı vardı. Büyük depremin ardından kırmadığı pot, söylemediği abuk sabuk laf kalmamış, hakettiği bütün eleştirilerle karşılaşmıştı.

* Bakanlık koltuğunun fazla büyük geldiği bu kişi de yüzlerce dava açtı. Ve birini bile kazanamadı. Boşu boşuna mahkemeleri meşgul etti. Kazanabilmek için davaları kendisinin ve partisinin etkin olduğu bir ilde açıyordu.

Yine de kazanamadı.

O Sağlık Bakanı'nın adını hatırlayan kaç kişi var?

Bugünkü Ulaştırma Bakanı da istediği kadar dava açsın, birkaç yıl sonra onun adını da hatırlayanlar sadece yakın çevresi olacaktır.

Çiğ mısırı yiyen...
Danışmanları Başbakan'a artık söylesinler ve kendisini ikna etsinler. Haklı olsa bile medyaya toptan saldırmaya bir son vermelidir. Bu üslup "delikanlı" üslubu değil "kendini kaybetme" üslubudur.

Bush çiğ mısırı yiyor ve kendine söylenenlere katlanıyor.

* Bizimkilerin de artık medyanın ne olduğunu ve medya ile birlikte yaşamak zorunda olduklarını anlamaları zamanı gelmiştir. Demokrasinin ve bütün siyasilerin güvencesi de aslında "yalaka olmayan" medyadır. Parti güdümlü "yalaka medya" sadece kandırır ve yanlış kararlar aldırır.

Unutmasınlar, çiğ mısır yiyen sonuçlarına katlanır. Çiğ mısır yiyene "aferin çok iyi ettin" diyenin adı da "yalaka" medyadır.