Doğru. Yeter yahu! Küçük iktidarları, küçük çıkarları uğruna kendilerini rezil edenler... Yeter yahu!
Kendi cahilliklerinden habersiz sürekli bir şeyler anlatanlar... Yeter yahu!
Bir koltuğa iliştikleri anda kendilerini dünyanın sahibi sananlar... Yeter yahu!
İhtirasları boylarını aşmış kifayetsiz muhterisler... Yeter yahu!
Kol kırılır yen içinde diyerek kendi meslek ve camialarının kirlenmesine göz yumanlar... Yeter yahu!
Üç satırlık bilgisiyle kendisini allame gibi görenler... Yeter yahu!
Yalancı olduklarını artık herkes bildiği halde yalan söylemeye devam edenler... Yeter yahu!
Siyasi konulardan konuşmayı siyasi tartışma sananlar... Yeter yahu!
Kendisi gibi düşünmeyen herkesi düşman görenler... Yeter yahu!
Farklı bir görüş, farklı bir öneri getiren herkesten korkan sahte vatanseverler... Yeter yahu!
Savunmasız kişileri, arkadan yaklaşıp sırtından vuran şerefsizleri kahraman sananlar... Yeter yahu!
Kendisi gibi “başarmamış” herkesi aşağı görenler... Yeter yahu!
Fındık kadar beyniyle dünyaya nizam vermeye kalkanlar... Yeter yahu!
Kendi çıkarı için en kutsal kavramları kullanmaktan çekinmeyenler... Yeter yahu!
Kitaptan, kitap okuyandan korkan, korkusunu gizlemek için de onları aşağılamaya çalışanlar... Yeter yahu!
Herkesi bizden ve bizden olmayanlar diye ayıran, “bizden olmayanları” düşman görenler... Yeter yahu!
İşine geldiğinde “yargı bağımsızdır” işine gelmediği zaman “yargı siyasileşmiştir” diyenler... Yeter yahu!
Kendisini eleştirmek bir yana; kendisini mükemmel, herkesi eksik görenler... Yeter yahu!
Evet, Genelkurmay Başkanı “yeter yahu” deyince bizim de aklımıza ilk anda “yeter yahu” dediğimiz bütün bunlar geldi.
Soru şu: Bunların hepsine mi yeter yahu, bazılarına mı yeter yahu?
Yoksa benim dışımda herkese mi yeter yahu?

