Ülkenin birinde, yan yana kurulmuş iki köy vardı. Bu iki köyün sakinleri aynı bölgede yaşıyor olmalarına karşın kendilerini bildikleri bileli sürekli çekişme, itişme halindeydiler.

Zaman zaman çekişmeleri ağır kavgalara yol açacak kadar tırmanıyor, zaman zamansa iki taraf birbirleri aleyhine konuşarak tatmin oluyorlardı.

Yine böyle nispeten sakin geçen bir dönemdi. Köylerden birine diğer köyden iyice süslenmiş kapalı bir paket geldi. Paketin üstünde "afiyet olsun" yazılı bir kağıt yerleştirilmişti.

Köylüler önce şaşkınlık içerisinde pakete uzun uzun baktılar. Sonra içinde ne olduğunu çok merak ettikleri için süslü paketi açtılar. Üzerinde "afiyet olsun" yazılı paketin içi hayvan dışkısıyla doldurulmuştu. Tabii ki bütün köy halkı paketin içindekini görünce çok kızdı. Ve hemen tartışmalar başladı.

Kimilerine göre karşı köyü basıp herkesi dövmeleri gerekiyordu. Kimileri ise karşı köyün muhtarını kaçırmayı önerdiler. Aralarından bazıları da "aman, boş verelim hiç bulaşmayalım" diyorlardı.

Ertesi gün muhtar köyün ileri gelenlerini topladı ve kendi fikrini açıkladı. Köyün en becerikli, en iyi yemek yapan kadınları en iyi hamuru en iyi yağı kullanarak çok güzel bir baklava açacaklar, çok güzel pişirip, şerbetleyip bunu karşı köye göndereceklerdi.

Gençler bu fikre hemen karşı çıktı. Yine büyük bir tartışma başladı. Bazıları "muhtarın bir bildiği vardır" derken, diğerleri hâlâ öbür köyü basmaktan söz ediyordu. Gergin ve heyecanlı tartışma saatlerce sürdü. Muhtar önerisinde çok ısrar etti, sonunda herkes muhtarın fikrini kabul etti.

Usta hanımlar en iyi malzemeyle hamur tutup yemeye kıyamayacakları bir baklava açıp pişirdiler, Tam soğumadan çok güzel bir paket yapıldı. O sırada muhtar bir kağıda bir şey yazıp paketin içine koydu.

Bir çocuk baklava paketini yüklenip karşı köye götürdü. Diğer köyün bütün sakinleri toplandılar, paketin içinden ne çıkacağı konusunda tahminler yürütmeye ve tartışmaya başladılar, sonunda dayanamayıp kuşkuyla paketi açtılar. İçinde çok leziz bir baklava vardı. Şaşkın şakın bakakalmış dururlarken muhtarın üzerine bir şeyler yazdığı kağıdı gördüler. Biri aldı okudu. Kağıtta şunlar yazıyordu:

"Herkes yediğini ikram eder. Siz ne yiyorsanız bize ikram ettiniz. Biz de ne yiyorsak size ondan ikram ediyoruz. Afiyet olsun."