Uzan olayının tartışması kolay kolay bitmeyecek. Öncelikle Uzanlar'a yapılan bu işlemin diğer batık banka sahiplerine yapılıp yapılmayacağı sorusu var.

Ülkeye verdikleri maddi zarar 20 milyar dolar ile 50 milyar dolar arasında hesaplanan batık bankalarla ilgili üç ayrı durum söz konusu.

Bazı batık banka sahipleri devletle borç anlaşması yaptılar ve buna uyuyorlar. Bu kesim için bir sorun yok.

Bazıları ise anlaşma "yapar gibi" yaptılar, yani bir anlaşma yaparak zaman kazandılar ama taahhütlerini yerine getirmediler.

Üçüncü grupta ise, Uzanlar gibi hiç anlaşma yapmayan, sürekli zaman kazanmaya çalışanlar var.

Uzanlar'a, bugünkü yasalara uygun olarak bu kadar kesin bir işlem uygulandıysa diğerlerine de uygulanmak zorundadır. Eğer aynı işlem diğer batıklara yapılmazsa Uzanlar olayı sadece "siyasi" bir operasyon olarak kalacaktır.

Uzanlar'ın şirketlerine el konulması belki eski sahipleri açısından bir son noktadır, ama devlet açısından değildir. Uzan grubunun el konulan şirketleri arasında futbol kulüpleri ve medya kuruluşları da vardır. Futbol kulüplerinin kârlı kuruluşlar olmadığını herkes bilmektedir. Medya konularıyla biraz ilgili olanlar da Star Gazetesi'nin kârlı bir işletme olmadığını, sürekli sübvansiyona ihtiyaç duyduğunu tahmin edebilirler. Star televizyonu ise iyi bir yönetimle para kaybetmeyen bir kuruluş olabilir.

Tez elden tahsilat...
Ancak bugüne kadarki bütün tecrübelerimiz göstermiştir ki, devlet "şirket yönetme" işini becerememektedir. Hemen işin varlığından nemalanarı gruplar oluşmakta, işler yarı batık devam ederken birileri bu işten kazanç sağlamaktadır.

Uzmanların ne gibi fikirler üreteceği belli olmaz, ama yine de bugüne kadar birikmiş olan tecrübeler Uzanlar'ın el konulan şirketlerinin devlet tarafından hemen elden çıkarılması gerektiğini göstermektedir.

Cem Uzan önceki akşam katıldığı bir televizyon programında sadece Telsim'in yüz milyonlarca dolar borcundan söz etmiştir.

Eğer devletin bu şirketleri yönetmesi, sonuçta yine devletin yani Türk halkının cebinden yeni yeni paralar çıkmasına dönüşürse bu yapılan işlemin hiçbir anlamı kalmaz.

Devletin gazete, televizyon ve futbol takımları sahibi olmasının ve bunlara para akıtmasının hiçbir anlamı yoktur. Yapılması gereken, bütün bu kuruluşların elden çıkarılarak devletin ve çalışanların alacaklarını almalarının sağlanmasıdır. Hem de en kısa zamanda.

Uzanlar'ın iş ve medya hayatında bugüne kadarki icraatlarını unutarak, "düşmanımın düşmanı benim dostumdur" ilkesizliği ile Uzanlar'ı savunmaya sıvanmış olan "Atatürkçü solcular"ın çabaları da bu olayın ortaya çıkardığı tarihi utançlardan biri olacaktır.