Sorunun adı Kürt sorunudur. PKK terörü bu sorunu içinden çıkılmaz hale getirmiştir. Kuzey Irak'ta ABD himayesinde fiili bir Kürt devletinin ortaya çıkması sorunu başka bir aşamaya getirmiştir.

Tartışmaya ve çözüm üretmeye, ancak bu genel tabloyu iyi teşhis ederek başlamak mümkündür.

* TBMM'nin dünkü özel toplantısında Güneydoğu'daki son olaylar tartışılmak istendi. Ancak sadece istendi, çünkü hükümetin, partileri ve kendi adlarına konuşma yapan milletvekillerinin söyledikleri yine durumu idare etmenin ötesine geçemedi.

Kürt sorununu, adını doğru koymadan, terör örgütünün durumunu tam olarak tespit etmeden ve kimseyi yanıltmadan tartışmak, çözüme doğru ilerlemek mümkün değildir.

Dün Meclis'te yapılan konuşmalar da bugüne kadar yapılmış vasat, gerçekçi olmayan ve hiçbir katkıda bulunmayan konuşmalar olarak silinip gidecek, herhangi bir iz bırakmayacaktır.

Önce silah susacak
Kuzey Irak'ta bir Kürt devleti oluşumunda Ankara'nın resmi siyaseti hep karşı çıkma noktasında oldu. Bu karşı çıkışın siyasi ve etik dayanakları son derece zayıftır. Üstelik Ankara'nın bu oluşumu engelleme gücü de bulunmuyor.

Bu konuda askeri çözümü düşünenler olabilir, ama böyle bir girişimin sonuçlarının vahametini aklı başında her insan görüyor.

* Kürt sorunu, ona bağlı olarak Türkiye'deki terör sorunu konuşulurken Kuzey Irak'taki durum da önemli bir unsur olarak ele alınmak zorundadır.

* Kürt sorunu bir "asayiş" sorunu değildir. Güneydoğu'da gösterilere katılanları ve katılmayanları sayarak bazı sonuçlara varmak da son derece yanıltıcı olur.

Dünkü konuşmalarda Başbakan Tayyip Erdoğan'ın Demokratik Toplum Partisi yöneticilerine söyledikleri, aslında konuyu başka bir aşamada tartışmanın ilk platformu olabilecek niteliktedir. Başbakan'ın kurduğu sert cümleleri başka türlü ifade edersek, bu meselede sağlanacak her türlü ilerlemenin kilidi PKK'nın silah bırakmasıdır. Erdoğan'ın söylediği gibi, Demokratik Toplum Partisi yöneticileri, ancak bundan sonra her düzeyde, her türlü görüşmeyi yapabilirler. Genel af da ancak silahların susmasından sonra konuşulabilir. Ve bu, ancak o zaman bütün Türk toplumunun içine sindirebileceği bir adım haline gelir.

* Meclis'te dün bunların hiçbiri konuşulmadı. Bu da Ankara'nın yine hayatın gerçeklerinin çok gerisinde kalmaya başladığını gösteriyor.