Meclis Başkanı Bülent Arınç'ın 23 Nisan kutlamaları sırasında yaptığı konuşmanın yanında hazırlanmış olan bazı özel gösteriler tipik bir "tahrik siyaseti" örneğidir.

Arınç'ın konuşmasındaki gösteri, türban ve imam hatip sorunlarını tekrar ülkenin gündeminin başına yerleştirmek amacını taşımaktadır.

Bu girişimin en doğal sonucu da ülkenin bir kez daha gerçek anlamıyla ikiye bölünmesidir. Türban ve imam hatip okulları konusunda toplumsal bir uzlaşma, karşılıklı bir güven ortamı sağlanmış değildir.

Dolayısıyla Arınç'ın tarzındakine benzer çıkışlar, bu konularda mantıklı bir uzlaşma sağlamaya ya da bu sorunların sorun olmaktan çıkarılmasına katkıda bulunacak nitelikte değildir. Tam tersine, bunlar sorunun aynı katı yumak halinde varolmaya devam etmesine yarayacaktır.

"Tahrik" üzerine kurulu siyasi çıkışlar belki Arınç'ın gözünde, kendisinin AKP'nin radikal kesimlerindeki popülerliğini artırabilecektir. Ama bu, aynı zamanda bu sorunların üzerine gitmeyen AKP hükümetini de yine aynı kitle gözünde zorda bırakacaktır.

Yakın tarihe bakın...
Arınç'ın son çıkışı bir anlamda da, Cumhurbaşkanı Sezer'in son dönemde vurguladığı hassasiyetlere karşı cevap özelliği taşıyor.

Sezer son konuşmalarında, belki bundan önce yapmadığı kadar laiklikle ilgili sert uyarılarda bulundu. Cumhurbaşkanı'nın bu uyarıları hangi gelişmeler ya da hangi bilgiler üzerine dile getirdiğini kamuoyu bilmiyor. Çünkü kendisi buna bir açıklık getirmedi. Bu uyarılar "genel" uyarı olarak kaldı. Ancak mantık yürütme üzerine kurulu yorumlarda bazı tahminler ortaya çıkıyor...

* Meclis Başkanı'nın görev ve sorumluluğu, bu makamın günlük siyasetin dışında ve üzerinde kalmasını gerektiren niteliktedir. Ancak son girişim Arınç'ın karşısına CHP'nin de sert bir şekilde çıkmasına yol açmıştır.

"Tahrik siyaseti" ile bir sonuç almayı umanların yakın siyasi tarihimize bakmaları ve özellikle bu iki konudaki her türlü sivri çıkış ya da gösterinin çok sert tepkilere neden olduğunu görmeleri gerekir. Bu tür meselelerin zamana bırakılması, toplumdaki duyarlıkların karşılıklı "mevzilenme" durumundan çıkarılması için en başta yapılmaması gereken Arınç'ın yaptığıdır.