Haberin Devamı
Irak’ın merkezi hükümeti meseleye zorunlu olarak karıştı. ABD, Irak’taki işgalci güç olarak zaten işin içinde. İran da aynı ölçüde olmasa da aynı derde sahip bir komşu ülke olarak işin içine girdi. Şimdi bir de Birleşmiş Milletler’in olaya daha çok katılmasından, bu çerçevede girişimlerde bulunulmasından söz ediliyor.
Bütün bunlar, Türkiye’nin millî-ulusal bir iç sorunu olan Kürt sorunun giderek bir uluslararası sorun haline getirilmesi sürecidir.
Türkiye Kürt sorununun çözümü yönünde bazı adımlar atmıştır. Asla istememesi gereken durum ise Türkiye’nin “milli mesele”sine bütün dünyanın karışmasıdır.
Son krizin yarattığı sonuçlardan biri, Ankara’nın belki de PKK’yı fazla önemsemesiyle, sorunun esasından uzaklaştıkça PKK üzerine yoğunlaşmasıyla bu örgüte dünyada gerçeğin üzerinde bir güç vehmedilmeye başlanmış olmasıdır.
Kuzey Irak kriziyle birlikte Kürt sorunun bir uluslararası sorun haline getirilmesi ise PKK’nın da benzer örgütler gibi uluslararası planda bir tür siyasal meşruiyet kazanması anlamına gelir.
Türkiye’de yaygın olan bir inanç, PKK terörünü “dış düşmanların Türkiye üzerine oynadığı bir oyunun parçası” ndan ibaretmiş gibi görme yanlışı, daha da kökleşmiştir.
Sorumlular da bu yanlış kanaatin yaygınlığından memnundur. Bu nedenle dikkatleri sürekli olarak Kuzey Irak’a, Washington’a yönlendirecek beyanlarda bulunmaktadırlar.
Sorunun bütün köklerinin içerde olduğu ve gerçek çözümün ya da çözümlerin ancak içerde bulunabileceği bilinci zayıfladıkça düğümler çözülmez hale gelir.
Şu anda sorunun çözümüyle ilgili en önemli merkez ne Erbil’dir ne de Washington’dur, Ankara’dır, İstanbul’dur, Diyarbakır’dır.
Türk halkı terörden yılmıştır ve Türk halkının talebini yerine getirme görevi onların görevlendirdiği siyasilerin, siyasi partilerindir.
Çözüm Meclis’ten çıkacak, AKP örgütlerinden çıkacak, DTP örgütlerinden çıkacaktır.
Şu anda Türk halkının beklentisi, Washington’dan gelecek işaretler falan değildir, PKK’nın süresiz ve koşulsuz olarak silah bıraktığını ilan etmesidir.
Bunun için Washington’a gitmeye, Kuzey Iraklı aşiret reisleriyle ağız dalaşına girmeye de gerek yoktur.
