ABD'nin son Dışişleri Bakanı Powell giderayak işaret verdi: Sırada İran var. Powell, İran'ın nükleer silah çalışmaları konusunda söylediklerine inanmadığını açıkladı.

* Bunun tek bir anlamı vardır: Kitle imha silahları gerekçesiyle Irak'a saldıran ABD, aynı gerekçeyle İran'a saldırmayı da düşünmektedir. En azından Amerikan yönetiminin Ortadoğu hesapları içinde bu da ön sıralarda bulunan bir olasılıktır.

* Bu aynı zamanda Bush yönetiminin, Ortadoğu politikalarının; silaha dayalı politikaların verdiği sonuçlardan memnun olduğu anlamına gelir.

Halen Irak'ta başını dertten kurtaramamış olan Amerika'nın bir maceraya da İran'da girmesinin mantıksızlığını anlatanların seslerinin Beyaz Saray'a ulaşması zor görünüyor.

* Bush'un vizyonundaki "taşra Amerikası" kendi içine kapanmış, dünyaya silah gücüyle "düzen" veren ve asıl amacı kendi güvenliğini sağlamak olan bir süper güçtür.

Eğer Amerikan yönetimi, Irak'ta aldığı sonuçlardan memnuniyeti devam eder de benzer bir senaryoyu İran'da uygulamaya kalkışırsa en zor durumda kalacak ülke ve halkların başında Türkiye ve Türk halkı gelmektedir.

Türkiye'nin rolü ve 'çare'si
İran'a olası bir Amerikan "yüklenmesi" nin birinci sonucu bütün İslam dünyasının, kendi içlerinde barışık olmayan Şii ve Sünnilerin tam birleşmesi olacaktır.

Bu da topyekûn bir uygarlıklar savaşının temellerinin atılması demektir.

Böylece asıl büyük senaryo tam olarak uygulanacak ve Hıristiyan dünyasının süper gücü Amerika bütün İslam dünyasıyla savaş haline geçecektir.

* Bu gidişi önleme imkânına sahip tek güç, gerçekten birlik halinde hareket edebilen Avrupa Birliği olabilir. Böyle bir Avrupa Birliği içinde Türkiye'nin varlığı daha da önemli olacaktır.

* Bu, Türkiye için de son derece önemlidir. Böylece Türkiye iki medeniyet arasındaki çatışmanın dışına çıkabilecektir.

Bush yönetiminin bu politikaları ile önümüzdeki dört yıl için iyimser olmanın bütün koşulları yok olmaktadır. Bush'un namlularının hedefindeki Irak'ın yanına İran, hatta Suriye de eklenirse, Türkiye'ye bu yangınların bulaşmaması için çok güçlü ve akıllı yönetimler, İkinci Dünya Savaşı yıllarını hatırlatan bir "feraset" gerekmektedir.