Bir AKP’linin bir CHP’li için söylediği ve bugün gündemde yer alan sözler, birkaç gün sonra unutulup gidecek.

O AKP’li bu sözleri sarfetmiş olmaktan dolayı özür dilese de dilemese de fark etmez.

Bizdeki siyasette, çok eskilerde kalmış olması gereken bir “laf oturtma” alışkanlığı hâlâ sürmekte.

“Kodum, oturttum”, “ağzının payını verdim” üslubunu, tribünlerden kolay alkış almak isteyen bütün siyasiler kullanmaktan kaçınmıyor; şu andaki Başbakan da dahil, ana muhalefet genel başkanı da dahil...

“Kodu mu oturtan” yöneticilere olan talep bu alışkanlığın ayakta kalmasının ana kaynağı. Kasaba kıraathanesi sohbetlerini “kamusal” alana taşımaya alışkın bir kalabalık bu üslubun birinci derecede besleyicisi.

Aslında bu küçük dünyanın içinde, “asacaksın bir ikisini” ya da “asmayacaktık da besleyecek miydik” gibi “vecize”ler de kalabalığın alkışını veya onayını almaya devam ediyor.

Toplantılarda, halkın ortasında silah atan milletvekilleri de aynı dünyanın bir parçasıdır.

***
Siyasette öne çıkmış kişilerin, özellikle “eğitici” bir işlevleri olduğuna ilişkin bir bilinç bizde yerleşmiş değil.

Bu bilinç olmadığı sürece de kaçınılmaz bir seviye düşüklüğü gözümüzün önünde durmaya devam edecek.

Gençlerin, değişik kesimlerden insanların, değişik mesleklerde başarılı olmuş kişilerin siyasete ilgi göstermediği, öteden beri genel bir yakınma konusudur.

“Laf oturtma” üzerinde duran bir siyaset sınıfı aslında bütün tavırlarıyla siyasetin kapılarını öyle kişilere kapatıyor.

O nedenle arada bir görülen zorlama “vitrinler” de hemen dökülüyor, “değişik ve başarılı kişileri siyasete kazandırdık” şeklindeki övünmelerin sahteliği hemen sırıtmaya başlıyor.

Şu anda siyasetin çeşitli alanlarını işgal etmiş olan “sınıf” kendi halinden memnundur ve kendilerine benzemeyenlerin yolunu kesmek konusunda çok başarılıdır. Bu durum, merkez için de yerel yönetimler için de aynıdır.

AKP’nin önde gelen bir kişisinin bir CHP’li için söylediği sözler aslında farklı güdülerle siyasete girmek isteyenleri caydırma amacına ulaşıyor.

Türk siyasetinde seviye sorununun giderilebilmesi için daha çok beklemek gerekiyor. Seviye kazandırmaya çalışanların ne kadar hızlı ve kolayca siyaset dışına atıldığı hatırlanınca da bu bekleyişin bayağı uzun süreceğini kabul etmemiz gerekir.