SEKA olayına basit bir "özelleştirme" olarak bakmak ve üzerinde durmamak işin kolayına kaçmak olur.

Bu kuruluş, Cumhuriyetin ilk sanayileşme çabalarının önemli ürünlerinden biridir ve 80'li yılların ortalarına kadar ülkenin bütün kağıt ihtiyacını karşılamıştır.

Bu uzun dönemde, SEKA kaçınılmaz kağıt tekeli olması nedeniyle siyasi iktidarlar için de "oyun aracı" olmuştur. "Muhalif" yayınlara kağıt verilmemiş, zengin edilmek istenenlere kağıt tahsisi çıkartılmış ve bütün bu dönemde SEKA'nın modernleşmesi, daha kaliteli üretime geçmesi için hiçbir şey yapılmamıştır. Ürün kalitesi sürekli düşmüş, Gazeteler için SEKA kağıdını kullanmak önemli bir sorun haline gelmiştir.

Türk ekonomisinin dünyaya açılması ve kağıt ithalatının kolaylaşması sonucunda da SEKA bütün işlevini kaybetmiştir.

Böyle bir "kamu" kuruluşunun sürekli batık durumuna düşmesi kaçınılmazdı ve öyle de oldu. Bunun adı "ekonomik ölüm" dür.

* SEKA da devletin ekonomik faaliyetlerini yöneten çapsız siyasilerin cinayetlerinden biridir.

SEKA fabrikası aynı zamanda İzmit'in ekonomik ve sosyal gelişmesinin en temel kurumlarından biri oldu. İzmit ve çevresinin önemli bir ekonomik merkeze dönüşmesinin temelinde SEKA vardır.

Bugünkü yapısıyla; sürekli olarak devlet kaynaklarıyla beslenen, ayakta tutulan bir kuruluş olarak SEKA'nın yaşatılmasını savunmak zor. Ama öte yanda bir de olayın "işçi" boyutu var.

İşsizlik bu boyutlardayken
Özelleştirmede henüz çözülmemiş meselelerden biri de işçi sorunları. İşsizliğin bu boyutlarda olduğu dönemde, tazminat alınsa bile işsiz kalmayı kabullenmek, kolay kolay göze alınacak bir fedakârlık değil. Ekmeğini kaybetme riskiyle karşı karşıya olanlar için "büyük gerekçeler"in fazla anlamı yoktur.

SEKA işçilerinin direnişi aynı zamanda uzun zamandır unutulmuş bir "sendika" meselesini hatırlattı.

* Bu olayda gelinen durum sendikaların ekonomik hayattan çoktan koptuğunu, işlevsiz kaldıklarını bir kez daha gösterdi.

SEKA olayı birkaç boyutlu. Ve bunların her birinde fazla sayıda soru işaretleri var. Ama temeldeki olay aynı. SEKA'yı bu hale kimler getirdiyse, ülke ekonomisini de onlar bu hale getirdi.

* Dar bakışlı, ufuksuz, çapsız siyasilerin yaptıkları yanlışların bedelini, her zamanki gibi yine kendileri ödemiyor. Halk ödüyor. Çalışanlar ödüyor.