Ceza Kanununda yapılması öngörülen değişikliğin amacı, gizili dinleme sonucu elde edilmiş bilgileri yayınlayan gazetecilerin “suçlu” olmaktan çıkarılmasıydı.
Ama değişiklik öyle yazıldı ki, yasalaşması halinde bütün gizli dinlemeler meşruiyet kazanmış olacak, bunlarla ilgili yapılacak her türlü yayına yasal korunma sağlamış olacaktı.

Meclis dün seçim tatiline girdiği için bu yasa önerisinin gelecek döneme kaldığı açıklandı. Bu, yanlışını açıkça kabul etmeden yapılmış bir düzeltme olabilir. Ama olmayabilir de, aynı yasa değişikliği aynen seçim sonrası yeni Meclis’e de gelebilir.

***

Bu yasanın geçmesi durumunda ortaya çıkacak büyük karalama kampanyalarının, insan hakları ihlallerinin nasıl önleneceğini düşünmeyenler aslında “gizli dinleme”gerçeğini de kabul etmiş oldukları gibi, istismarının yolunu sonuna kadar açtıklarının farkında değillerse, durum daha da vahim demektir.

Böyle bir yasa değişikliği ihtiyacının ortaya çıkmasının temelinde, yargı sistemimizin şeffaf olamaması yatmaktadır.

Son önemli siyasi davalar da aynı sistemin mantığına uygun olarak yürüyor, bu da kamuoyundaki soru işaretlerini artırıyor.

O yüzden de soruşturmaları yürütenler ellerindeki bilgi ve belgeleri “sızdırma” yoluna gidiyor. Bu yolla kamuoyu, birçok karanlık olayın ardındaki ilişkiler hakkında bilgi sahibi olabiliyor. Bilgilenme sistemi böyle olunca, başka manipülasyon imkânları da ortaya çıkıyor.

***

Yargı sisteminde de, “devlet sırrı” mantığına paralel bir “gizlilik” geçerli olduğu zaman en başta çiğnenen bireyin, vatandaşın temel haklarıdır. Kanun yapıcılar şu anda yaşanan sıkıntıya bu açıdan bakmadıkları, esas olanın bireyin haklarının korunması olduğunu içlerine sindirmedikleri zaman da ortaya bu yasa değişikliği gibi ucubeler çıkıyor.

“Devleti koruma” refleksiyle çalışan yürütme yargı ikilisinde hâlâ egemen olan anlayışın yerini, vatandaşının haklarını sonuna kadar korumak ve ona hizmet vermek anlayışı alabildiğinde en önemli zihniyet devrimi gerçekleşmiş olacaktır.